Ostatnie lato na Izerze – 11 września 2021

Czas na ostatni, piąty odcinek tego serialu. Tym razem, aby nie przynudzać, pominę słynny list otwarty. Po prostu przejdę się lasem położonym na północ od drogi 79 – ulica Obrońców Września 1939 po ulicę Strefa Przemysłowa II. To oczywiście Jaworznicki Obszar Gospodarczy.

REKLAMA

Teoretycznie fabryki Izery tutaj nie będzie, ale jest ona dla mnie tym, czym Słońce dla naszego układu. Zapewne będą tutaj preferowane przedsięwzięcia gospodarcze powiązane z nią. Zatem ruszamy od zachodu, czyli od ulicy Stanisława Wyspiańskiego na wschód. Na skraju lasu dominuje nawłoć kanadyjska. Las jest borem bardzo mieszanym.

Idąc dalej, mijamy taką sobie leszczynę.

Wchodzę pomiędzy drzewa. Poruszam się wężykiem sprawdzając co tam z ziemi wyrasta. Następnie wychodzę na główny trakt. Mijam płaty nawłoci kanadyjskiej. Mijam wiąz szypułkowy, otaczają mnie okazałe sosny zwyczajne.

Oto złożony z kilku pni wiąz szypułkowy.

Oto złożony z kilku pni klon zwyczajny.

Oto czernidłak kołpakowaty.

Teraz jak przystało na bór bardzo mieszany mamy gęstą warstwę niższych drzew. Bliżej ziemi pojawia się sporo borówki czarnej. Jest też czeremcha amerykańska. Wśród roślin runa pojawia się gruszynka jednostronna. Dalej bez większych zmian. W borze pojawia się nieco dębu czerwonego. Warto jeszcze zwrócić uwagę na to, że okolica jest pagórkowata.

W końcu po przejściu trzeciej części tego lasu mam to, o co najbardziej mi chodziło. Oto częściowo chroniony storczyk – kruszczyk szerokolistny.

Idę dalej. Teraz w drzewostanie pojawia się więcej drzew liściastych. Dominuje brzoza brodawkowata. Są też paprocie. Oto wietlica samicza.

Sporadycznie trafiają się okazałe świerki pospolite.

Zaczyna się wysyp storczyków. Oto kolejny kruszczyk szerokolistny.

Teraz zbliżam się do południowej krawędzi tego lasu. Jestem blisko kładki nad ulicą Obrońców Września 1939 roku. Po chwili zawracam do lasu.

Oto kolejny z kilku tutejszych częściowo chronionych storczyków.

Teraz zagłębiam się w las, aby przejść go w poprzek. Dominuje sosna zwyczajna. Jest spora domieszka świerka pospolitego.

Oto kolejne płaty storczyków z rodzaju kruszczyk w kolejnych płatach gęstego lasu z dominacją drzew i krzewów liściastych.

Wychodzę na główny trakt. Tutaj dla orientacji dokumentuję słupek oddziałowy. Następnie przyspieszam.

Las zasadniczo nie zmienia się. Drzewa iglaste i liściaste występują w pewnej równowadze. Wśród nich jest amerykańska robinia akacjowa. Pojawił się pierwszy od dłuższego czasu kruszczyk szerokolistny.

Drzewostan staje się luźniejszy. Mocnym akcentem są pnie brzóz brodawkowatych. Tutaj także znalazłem kruszczyka szerokolistnego.

Wkraczam w partię lasu z dominującą sosną zwyczajną. W mojej żartobliwej klasyfikacji to bór bardzo mieszany głównie ze względu na obecność dębu czerwonego, ale nawet tutaj bez trudu natrafiam na kruszczyki szerokolistne.

Zbliżam się ku wschodniej krawędzi lasu. Teraz ilość krzewów w niższej warstwie drzewostanu spada. Las staje się borem prawie świeżym. Pewnym urozmaiceniem są zwały gruzu.

Oto dominujący tutaj dąb czerwony.

Oto płat z dominacją brzozy brodawkowatej.

Oto okazała paproć nerecznica samcza.

I tak dotarłem do końca tego kawałka jeszcze lasu.

Generalnie realizując ten serial oraz powiązane z nim fotoreportaże miałem na celu stworzenie materiału źródłowego dla przyszłych pokoleń badaczy rozwoju miasta w związku z nieuchronną transformacją energetyczną i wdrażaniem powiązanych z nią zasad Nowego Zielonego Ładu nakazanego przez Unię Europejską. Powstałby on niezależnie od cytowanego w poprzednich odcinkach listu otwartego. Ten tylko ułatwił narrację.

Linki do fotoreportaży.

https://www.bio-forum.pl/messages/3280/1266479.html

https://www.bio-forum.pl/messages/3280/1266737.html

https://www.bio-forum.pl/messages/3280/1266969.html

Piotr Grzegorzek

- REKLAMA -

Zewnętrzne linki