Jakub Dąbek od.Nowa: hala, drzewo i wieczny bubel

W Jaworznie historia lubi zataczać koło. Raz po raz mieszkańcy słyszą, że coś trzeba zrobić „od.Nowa” – czy to hala sportowa na Osiedlu Stałym, która po latach okazała się budowlanym bublem, czy kolejne drzewo sadzone na rynku w miejsce poprzedniego. W mieście zmieniają się projekty, wydatki i inwestycje, ale nie zmieniają się ci, którzy je realizują. I tak od lat – wciąż od.Nowa.

– Czytam, że ta hala na Osiedlu Stałym to cały wielki bubel, detektywie.
– Też czytałem, mój drogi sąsiedzie, że to bubel. Ale wiesz, to wszystko przez te dawne rządy SLD w Jaworznie.
– Oj, kochany, ale to już ponad 20 lat minęło, a dopiero teraz się okazuje, że to bubel?
– Nie, no zawsze było wiadomo, że rządy były bublem, ale że zostawili po sobie takie kukułcze jajo, to się nie spodziewałem.
– Jak to w ogóle możliwe, że oni dopiero teraz odkryli, że dach jest zły, projekt jest zły, cała hala jest zła?
– Wychodzi na to, że przez tyle lat ludzie ryzykowali zdrowiem, jak tam siedzieli na trybunach, bo dzieci miały zajęcia sportowe pod tym dachem.
– No nie wiem, nawet nie chcę o tym myśleć.
– Ja też nie, ale przyjmuję to do wiadomości: skoro nagłówki gazet krzyczą, że odkryto taki wielki bubel, to musi robić wrażenie.
– Słuchaj, historia budzi się po latach. Dobrze, że się zorientowali teraz, a nie jeszcze później.
– Zawsze tak jest: kolejne rządy mówią, że te wcześniejsze to były do kitu, wszystkie decyzje złe i wszystko trzeba zrobić od nowa.
– Oj nie, kochany, „od.Nowa” w Jaworznie to jest hasło, które praktykujemy od dawna.
– I to jak! Mamy włodarza od tylu lat, że już nawet rzeczy, które on sam zrobił, robimy znów… od nowa.
– Jak to?
– Normalnie: od nowa i od nowa, w kółko od nowa. Jedyne, co się nie zmienia, mój drogi, to osoby, które to robią.
– Fakt, jak spojrzysz na zarządy miejskich spółek i wszystkich „najważniejszych” ludzi, to tam tego powiewu świeżości jakoś nie widać.
– Powiedziałbym, że to raczej klimatyzacja z lat 90. niż powiew nowości.
– Myślisz, że w Jaworznie może się to jakoś zmienić?
– Zmienić się na pewno może. Tylko nie wiem, czy na lepsze, czy na gorsze. Bo wiesz, przyjdą kolejni i ci kolejni też będą chcieli wszystko robić… od nowa.
– Dobra, wróćmy do tej hali. Co sugerujesz – zburzyć?
– Zburzyłbym, gdyby były na to pieniądze. Ale jak się naprawić nie da, to może zostawimy ją jako skansen błędów budowlanych?
– Nie, przesadziłeś. Jak już, to trzeba będzie wybudować jakąś nową.
– A widzisz, kolejny raz – od nowa.
– Mnie martwi to, że tych wydatków robi się coraz więcej. Na te wszystkie „odnowy” w Jaworznie za chwilę braknie pieniędzy.
– Ale za to mamy nowe drzewo. Ambrowca na rynku!
– Słuchaj, ambrowiec nam się należał. Skoro tamto drzewo umarło, to musi być nowe.
– Tylko nie wiem, kto za to wszystko płaci. Bo nowe, nawet jak kosztowało dychę – powiedzmy 10 tysięcy złotych – to pytanie, ile kosztowało wyciągnięcie starego, nasypanie nowej ziemi…
– I to całe doktoryzowanie się nad tym, jak to zrobić, żeby kolejne drzewo wytrzymało co najmniej 20 lat.
– Mój drogi towarzyszu, tamto wytrzymało, więc teraz do mojej śmierci niech wytrzyma ten ambrowiec.
– A potem?
– A potem, proszę bardzo, moje dzieci doczekają się kolejnego drzewa na rynku od.Nowa. Jak to w Jaworznie.