Palma madagaskarska - Pachypodium lamerei

Palma madagaskarska to roślina o mylącej nazwie. Choć potocznie bywa tak określana, z prawdziwymi palmami łączy ją właściwie wyłącznie wygląd: długi, masywny pień oraz pióropusz liści skupionych na jego szczycie.

Palma madagaskarska, czyli Pachypodium lamerei, należy do rodziny toinowatych (Apocynaceae). Jej naturalną ojczyzną jest Madagaskar, choć spotykana jest również na wschodnim wybrzeżu Afryki. To właśnie tam osiąga swoje największe rozmiary i najlepiej pokazuje potencjał wzrostu.

Jednym z zaprezentowanych okazów była roślina oglądana w Egzotarium w Sosnowcu. Najbardziej charakterystyczną cechą tego gatunku jest pień gęsto pokryty długimi, ostrymi cierniami. Z tego powodu pachypodium bywa mylone z kaktusami, choć w rzeczywistości jest sukulentem. Bliskie spotkanie z tą rośliną, zarówno w szklarni, jak i w naturze, może być bardzo bolesnym doświadczeniem.

Szczególną ozdobą palmy madagaskarskiej są jej liście. Długie, ciemnozielone i błyszczące, osiągają nawet 40 centymetrów długości oraz około 11 centymetrów szerokości. To właśnie one sprawiają, że roślina cieszy się dużym zainteresowaniem wśród miłośników domowej uprawy. Trzeba jednak pamiętać, że pachypodium ma spore wymagania i wymaga zachowania ostrożności.

Roślina rośnie bardzo szybko – w ciągu trzech lat potrafi osiągnąć około metra wysokości. Okazy widziane w Sosnowcu miały mniej niż dwa metry, co i tak robiło duże wrażenie w warunkach szklarniowych.

W 2022 roku palma madagaskarska była obserwowana również w Ogrodzie Botanicznym w Krakowie, gdzie ma znakomite warunki do rozwoju. Egzemplarze przekraczają cztery metry wysokości. To jednak wciąż niewiele w porównaniu z jej naturalnym środowiskiem – na Madagaskarze osiąga nawet 10 metrów.

Imponująca jest również długowieczność tego gatunku. Palma madagaskarska może żyć nawet 200 lat. Pod warunkiem zapewnienia odpowiednich warunków, zwłaszcza zimą, gdy temperatura nie powinna spadać poniżej 15 stopni Celsjusza, oraz odpowiedniej przestrzeni do wzrostu, istnieje szansa, że tę egzotyczną „fałszywą palmę” będą podziwiać jeszcze kolejne pokolenia.

Piotr Grzegorzek