Każdy kto, osiąga dochód zobowiązany jest do płacenia podatku dochodowego. Zgodnie z przepisami polskiego prawa podatek dochodowy od osób fizycznych płacony jest przez wszystkie osoby fizyczne, które zamieszkują na stałe na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i osiągają dochody. W związku z powyższym podatek dochodowy płacą zarówno pracownicy, jak i osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą indywidualnie, bądź w formie spółek osobowych.
Wysokość podatku dochodowego oraz sposób jego obliczenia uzależnione są od wybranej formy. Obecnie, w ramach podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu działalności gospodarczej wyróżnia się kilka podstawowych form, do których należą: karta podatkowa, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, podatek przy zastosowaniu jednolitej stawki liniowej oraz podatek ustalany na zasadach ogólnych (tzw. skala podatkowa).
Najprostszą metodą wymiaru i poboru podatku dochodowego jest tzw. karta podatkowa, gdzie kwota podatku nie zależy od osiąganych przychodów i ponoszonych kosztów i jest niezmienna przez cały rok. Podstawą płatności podatku jest indywidualna decyzja urzędu skarbowego wydawana na podstawie wniosku podatnika, a stawki ogłaszane są w obwieszczeniach ministra finansów i są uzależnione m.in. od ilości pracowników, czy wielkości miejscowości, w której firma jest prowadzona. Kolejną prostą formą jest popularny "ryczałt".
Zryczałtowany podatek dochodowy obliczany jest, jako określony procent osiągniętych przychodów, a jego stawka wynosi od 3% do 20% w zależności od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej. Przy podejmowaniu decyzji o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu należy., jednak mieć na uwadze fakt, że od osiągniętego przychodu podatnik nie może odliczać poniesionych kosztów, może jednak odliczać zapłacone za siebie składki na ubezpieczenia społeczne.
Jeżeli opodatkowanie w formie uproszczonej jest niemożliwe lub nieopłacalne, stosowane jest opodatkowanie według zasad określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, do których należy opodatkowanie wg. stawki liniowej (19%) lub skali podatkowej (17% i 32%). Wyliczając podatek tą metodą, należy w pierwszej kolejności ustalić dochód, rozumiany, jako nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania, a następnie przemnożyć uzyskaną podstawę opodatkowania przez odpowiednią stawkę. Co ważne, do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć także zapłacone za siebie składki na ubezpieczenia społeczne, w tym także Fundusz Pracy i Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. W przypadku skali podatkowej, od tak otrzymanego wyniku należy odjąć jeszcze kwotę wolną od podatku oraz kwotę zapłaconych w danym roku składek na ubezpieczenie zdrowotne podlegające odliczeniu.
Po więcej przydatnych wskazówek warto zajrzeć na stronę Finanseweb.
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze