Jasełka Szczakowskie

W środę 24 stycznia br. na scenie teatralnej Domu Kultury w Szczakowej mieliśmy okazję obejrzeć Jasełka Szczakowskie w V Aktach wystawione przez uczniów klas IV Zespołu Szkół nr 3 pod kierunkiem swoich wychowawców: Joanny Kukuły, Magdaleny Ossysek i Piotra Budaka.
Jasełka Szczakowskie w V Aktach, autorstwa Piotra Budaka, opowiadają po raz kolejny dobrze nam znaną historię narodzin Jezusa Chrystusa, ale z zupełnie innej perspektywy. Autor przygotowując swą sztukę połączył z klasycznymi jasełkami jedną z najbardziej charakterystycznych i rozpoznawalnych historii bożonarodzeniowych –Opowieść Wigilijną Charlesa Dickensa. Z niej zaczerpnął pomysł bożonarodzeniowych duchów, które jednak nie nawiedzają Ebenezera Scrooge’a, a Jezuska opowiadając mu, jak wyglądał świat przed jego przybyciem, co jego narodziny dały ludzkości oraz jak święta zmieniały się na przestrzeni wieków. Jezusowi objawili się kolejno: Pastuszek, Archanioł Gabriel, św. Mikołaj z Miry (biskup) oraz jego dzisiejszy komercyjny odpowiednik, Santa Claus. To właśnie ostatni Duch i to, co sobą symbolizuje było głównym przesłaniem Szczakowskich Jasełek – ukazanie dzisiejszego wypaczenia magii świat, w których miejsce miłości i dzielenia się dobrem zajęły sklepowe promocje i wyścigi o najdroższe prezenty, nie zostawiając miejsca dla samego solenizanta – nowonarodzonego Jezusa. Poruszony widokiem przedświątecznej gorączki w supermarkecie Chrystus wyrusza w świat, aby ocalić prawdziwe znaczenie Bożego Narodzenia.

Rok za rokiem, wiek za wiekiem,
Gdzie ktoś kłócił się z człowiekiem
Jezus szeptał mu do ucha,
Wiedząc, że go ten usłucha,
Twarde serca kruszył zręcznie,
By znów grały w piersi dźwięcznie.
A na święta gasił spory,
By nie były to pozory,
Że brat śmieje się do brata,
Że znów siostra z siostrą gada,
Wszystkich łączył przy wieczerzy,
Czy ktoś wierzy, czy nie wierzy,
Jeśli miłość w sercu nosi
I o wszystko grzecznie prosi,
Wie, co w życiu najważniejsze,
By też życie mieć zacniejsze
Miłość bliźnich, wybaczanie,
Żadne zemsty i gniewanie,
Kto nauki takie przyjmie,
I przestrzegać będzie pilnie,
Nie zawiedzie on Jezusa,
Co tam sława, co pokusa,
Co pieniądze, samochody,
Telefony i wygody,
One wszystkie wnet przeminą,
Ci bogacze też wyginą,
Ale pamięć o dobroci,
Ta, na stałe tu zagości.
Kto posłucha, nie zaginie,
Tego wszelkie zło ominie.
Więc.. roznoście dobre słowa,
By świat cieszył się od nowa.
By radował się świętami
I kolędy śpiewał…z nami.

Piotr Budak