Prawda - wygraj bilety na spektakl

Jednym z ulubionych spektakli jest ,,Klimakterium". Jest to obraz z życia kobiet, przedstawiony w sposób przekolorozywany. Świetny scenariusz, ubarwiony fantastycznymi postaciami. Kolorytu dodaję świetna obsada.

Jednym z ulubionych spektakli jest ,,Klimakterium". Jest to obraz z życia kobiet, przedstawiony w sposób przekolorozywany. Świetny scenariusz, ubarwiony fantastycznymi postaciami. Kolorytu dodaję świetna obsada.

"Mayday 3"Bardzo zabawny spektakl pełen zawirowań i zamieszania co powodowało mnóstwo śmiechu !A gra aktorska pierwsza klasa.

Mój ulubiony spektakl to "Telewizja kłamie" z m.in. Adamem Fidusiewiczem, Tamarą Arciuch i Bartkiem Kasprzykowskim w obsadzie. (Swoją drogą miałam okazję zobaczyć go na deskach MDK) To wspaniała mieszanka teatru i kabaretu, która w groteskowy sposób obnaża to, co serwują nam różne kanały telewizyjne. Duża dawka śmiechu gwarantowana! Jednak chciałabym tutaj wspomnieć również o jaworznickim Teatrze Oddzielnym - ich "Nie zginęła" także zasługuje na uznanie. Byłam na tym spektaklu dwa razy, pięknie pokazuje wartości, między innymi oddanie i patriotyzm. Tematyka zdecydowanie poważniejsza, a przy tym świetna oprawa muzyczna, która towarzyszy wystąpieniu aktorów.

"Małżeństwo" Jeffa Goulda - przezabawna komedia pokazująca historię młodych zakochanych ludzi przed ślubem, problemy rodzinne w trakcie małżeństwa oraz historię po rozwodzie. Sztuka pokazuje jak dojrzewa miłość z czasem, gdy się jest młodym, posiada dzieci i spotykamy na swojej drodze problemy. Śmieszny i pouczający spektakl, z którego widzowie mogli wynieść coś pouczającego.

"Biała bluzka" to wzruszający spektakl przybliżający twórczość Agnieszki Osieckiej. W roli głównej: Krystyna Janda, która swoimi monologami żartuje, bawi, by po chwili wzruszyć do łez. A sposób w jaki śpiewa teksty poetki wywołuje dreszcze na widzach w każdym zakątku sali. Sztuka adresowana jest nie tylko do miłośników twórczości Osieckiej. Każdy, bez względu na wiek i zainteresowania, powinien zobaczyć ten spektakl. Ta podróż do czasów PRL-u to doświadczenie, które zostaję w pamięci na długo po skończonej sztuce. To opowieść o miłości logicznie niemożliwej. O samotności, samotności wśród ludzi.

Scenariusz dla trzech aktorów. Mój ukochany spektakl legenda , czyli sztuka w teatrze i o teatrze. Ten sceniczny fenomen i aktorski majstersztyk pomimo upływu prawie czterdziestu lat od premiery wciąż tak samo mnie bawi. To jedyny spektakl, który obejrzałam po raz pierwszy będąc młodą studentką niemal trzy dekady temu na deskach Teatru Stu, potem jeszcze raz dobrych kilka lat później, a całkiem niedawno jeszcze kolejny. I to nie koniec. Bo ciągle mi mało. Nie licząc trzech starych krzeseł tu nie scenografii.. Ale są aktorzy. I to jacy! Uwielbiani przeze mnie Jan Peszek, Andrzej Grabowski i Mikołaj Grabowski swoją mistrzowską grą aktorską i genialną umiejętnością improwizacji sprawiają, że Scenariusz to wyjątkowa mieszanka błyskotliwych tekstów, przezabawnych scen i śmiechu niemal do łez.

Dzień dobry, mam na imię Antoni. Mam już swoje lata, więc wiele fantastycznych spektakli teatralnych udało mi się zobaczyć. A który okazał się być tym ulubionym? „Nerwica natręctw” w reżyserii fenomenalnego aktora Artura Barcisia. Ta historia jest niemal żywcem wyjęta z poczekalni lekarskiej, w której z racji wieku niestety samemu zdarza mi się bywać. Pewnie, że problemy zdrowia psychicznego nie powinny nas bawić, ale myślę, że w przypadku tego akurat spektaklu zamierzenie było zupełnie inne. Sztuka pozwala spojrzeć na rzeczywistość łaskawszym okiem, mało tego, daje niepowtarzalną okazję, by tak po ludzku się z niej pośmiać i nabrać zdrowego dystansu do tego, z czym każdy z nas zmaga się na co dzień. A przecież o to chodzi w teatrze - by się bawić, przeżywać, doświadczać i zapamiętywać. Szczerze to ostatnimi czasy rzeczywiście częściej bywam w poczekalni do doktora niż w teatrze, ale wierzcie mi, ilekroć w niej jestem, tylekroć przez myśl przemyka mi „Nerwica natręctw”. I za każdym razem na twarzy pojawia się uśmiech :-)

Kiedy konkurs Jaw ogłasza, szybko się do niego zgłaszam. Mam swój spektakl ulubiony, wkrótce w MdK-u też wystawiony. „Goło i wesoło” to sztuka genialna, na scenach teatrów wprost unikalna. Obłędna fabuła, mistrzowska obsada.. Nie znać tej sztuki? Wprost nie wypada! „Napalone Nosorożce” na scenie hulają, celnie dowcipem w widzów strzelają. Od pierwszej minuty do aplauzu końcowego, jest w tej sztuce coś wyjątkowego. Coś co przyciąga jak magnes do sceny, do kunsztu aktorów i reżyserskiej weny. Kto raz ją obejrzy, już nie zapomni, w niejeden wieczór z uśmiechem wspomni.