Galeria Sektor I prezentować będzie prace Joanny Wowrzeczka, a także zaproszonych artystów: Zuzanny Lichoty - Guzy, Marii Chudna, Rafała Lizaka, Macieja Maciejewskiego i Kory Równickiej. Wernisaż wraz z oprowadzaniem 16 października 2026 / godz.18.00
„Chwila zawieszona w powietrzu” to wystawa o tym, co robimy z katastrofą (własną i cudzą), kiedy nie chcemy pozostać wyłącznie jej świadkami.
W ciągu kilkunastu miesięcy przez moje życie przeszło kilka kryzysów: wybuch sąsiedniej kamienicy i utrata domu, zamknięcie po 17 latach Świetlicy Krytyki Politycznej w Cieszynie, poważne uszkodzenie rdzenia kręgowego i dwie operacje. Do prac weszła również wojna w Ukrainie i Palestynie cudze doświadczenie, którego nie chcę sobie przywłaszczać, ale które nie pozostaje poza moim doświadczeniem relacji i odpowiedzialności.
Chwila zawieszona w powietrzu jest dla mnie jednocześnie stanem niemocy i strategią działania. Kiedy „ja” nie wystarcza, pozostaje „my”: sąsiedzi, osoby dotknięte powodzią, osoby uchodźcze i pomagające im, studentki i studenci, współpracownicy. Wspólnota nie usuwa katastrofy, ale pozwala inaczej rozłożyć odpowiedzialność, uwagę i troskę.

Prace pokazane na wystawie powstały w ciągu ostatnich sześciu miesięcy. Są różnymi sposobami niepozostawania świadkiem: malowaniem w unieruchomionym ciele, wejściem na teren katastrofy, przenoszeniem rysunków młodych osób uchodźczych na ubrania osób pomagających, usiłowaniem otwarcia „portalu” w obrazie domu, do którego nie można już wrócić. Nie próbuję za pomocą sztuki naprawiać tego, czego naprawić się nie da. Szukam raczej momentu, w którym zawieszenie może stać się relacją, a bezsilność - wspólnym działaniem.
Pracuję dzięki byciu w łańcuchu, splocie, relacji. Nie jestem w stanie wyjść z zawieszenia jako czyste „ja”.
Joanna Wowrzeczka - artystka, akademiczka, działaczka społeczna, radna Rady Miejskiej Cieszyna od 2018 do dziś, Mama, współzałożycielka Galerii „Szara” (2001), założycielka Świetlicy Krytyki Politycznej w Cieszynie (2009), z którą do końca była związana (zakończenie działalności lipiec 2026); założycielka Fundacji Miejski Nurt. Twórczyni modułu „Wyjście z komfortocenu” w ramach kształcenia ogólnouniwersyteckiego UŚ, prowadząca pracownię w Instytucie Sztuk Plastycznych UŚ (której nazwa oficjalna jest nie do powtarzania, bo beznadziejna) pracującą w oparciu o wspólnotę, odpowiedzialność, tematykę zaangażowaną i wyjście w przestrzeń publiczną i społeczną. Zainteresowana sztuką społecznie wrażliwą, dobrem wspólnym. Jej działania w ostatnich latach wykorzystują katastrofy, deficyty, braki do konstruowania nowego języka, wizji świata, przestrzeni miasta sprzyjających każdej i każdemu.
Joanna Wowrzeczka

Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze