Okres Adwentu, czas radosnego oczekiwania na narodziny Jezusa Chrystusa, jest nierozerwalnie związany z tradycją zapalania świec. Wieniec Adwentowy, ozdobiony czterema świecami, stanowi centralny punkt wielu domów i kościołów, wprowadzając atmosferę refleksji, nadziei i pokuty. Każde zapalone światło niesie ze sobą głębokie przesłanie, wpisane w bogatą symbolikę Kościoła.
Historia wieńca Adwentowego sięga XVI wieku, choć jego korzenie można odnaleźć w pogańskich tradycjach wiążących światło ze zwycięstwem nad ciemnością w okresie zimowego przesilenia. Chrześcijaństwo nadało mu nowe, duchowe znaczenie. Okrągły kształt wieńca symbolizuje wieczność Boga, Jego nieskończoność i nieustanną obecność. Zazwyczaj wykonany jest z gałązek wiecznie zielonych drzew, co nawiązuje do życia wiecznego i nadziei, którą daje przyjście Chrystusa. W środku wieńca umieszcza się cztery świece, które zapala się kolejno w każdą niedzielę Adwentu.
Pierwsza świeca, zazwyczaj fioletowa, zapalana jest w pierwszą niedzielę Adwentu. Kolor fioletowy jest barwą pokuty, nawrócenia i refleksji. Symbolizuje on potrzebę przemiany serca i przygotowania się na przyjście Pana. Zapalenie tej świecy oznacza rozpoczęcie drogi oczekiwania, czas zadumy nad własnym życiem i popełnionymi błędami. Jest to wezwanie do skruchy i duchowego odrodzenia.
W drugą niedzielę Adwentu zapala się drugą fioletową świecę. Tradycyjnie symbolizuje ona głos św. Jana Chrzciciela nawołującego na pustyni: "Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego!". Podobnie jak pierwsza, ta świeca również podkreśla potrzebę nawrócenia i przygotowania się na przyjście Chrystusa. Dwie zapalone świece fioletowe wzmacniają przesłanie pokuty i duchowego oczyszczenia.
Trzecia niedziela Adwentu, znana jako "Niedziela Gaudete" (Niedziela Radujcie się), przynosi zmianę koloru świecy na różowy. Jest to symboliczny przełom w okresie oczekiwania, zapowiedź bliskości narodzin Zbawiciela. Różowy kolor wyraża radość, nadzieję i zapowiada nadchodzącą celebrację. Zapalenie trzeciej świecy przypomina, że mimo trudów i pokuty, cel naszej drogi jest już bliski.
W ostatnią niedzielę Adwentu, tuż przed Bożym Narodzeniem, zapala się czwartą świecę, zazwyczaj fioletową. Podkreśla ona dopełnienie się czasu oczekiwania i zbliżające się wypełnienie obietnicy zbawienia. Trzy zapalone świece (dwie fioletowe i jedna różowa) symbolizują etap oczekiwania, a czwarta, fioletowa, ponownie nawiązuje do powagi chwili i duchowego przygotowania na przyjście Chrystusa, który jest Miłością samego Boga.
W wielu tradycjach, na wigilijnym stole lub w żłóbku, zapala się dodatkową, białą świecę. Symbolizuje ona samego Jezusa Chrystusa – Światłość świata, która przychodzi, aby rozproszyć ciemności grzechu i śmierci. Biały kolor jest symbolem czystości, niewinności i triumfu.
Światło świec Adwentowych ma wielowymiarowe znaczenie:
Wybierając świece adwentowe, warto zwrócić uwagę na ich jakość wykonania oraz skład. Świece wykonane z naturalnego wosku pszczelego są bardziej ekologiczne i często posiadają subtelny, naturalny zapach. Ważne jest również, aby świece były odpowiedniej wielkości i stabilnie osadzone w wieńcu. Wiele parafii i sklepów specjalistycznych oferuje również eleganckie, dekoracyjne świece adwentowe, które mogą stanowić piękne uzupełnienie domowej lub kościelnej liturgii.
Świece Adwentowe to nie tylko piękny element dekoracyjny, ale przede wszystkim głęboki symbol religijny, który towarzyszy nam w czasie przygotowania do Bożego Narodzenia. Każda zapalona świeca to krok w stronę Chrystusa, przypomnienie o nadziei, pokucie i radości, która płynie z Jego narodzenia. Warto pielęgnować tę tradycję, odkrywając na nowo bogactwo jej znaczeń i pozwalając, by światło świec rozjaśniało nasze serca w oczekiwaniu na przyjście Zbawiciela.
Jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś koniecznie zainstaluj naszą aplikację, która dostępna jest na telefony z systemem Android i iOS.
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze