Czym jest funkcja NFC i kiedy może się przydać?

NFC to popularna technologia bezprzewodowa, która umożliwi Ci m.in. płatności zbliżeniowe lub łączenie dwóch urządzeń w celu wysyłania danych. Podsumujemy tutaj wiadomości o komunikacji NFC i wyjaśnimy, kiedy może się przydać.

Co to jest NFC?

Technologia NFC (z j.ang. Near Field Communication) to inaczej komunikacja bliskiego zasięgu, która ułatwia życie konsumentom na całym świecie. Umożliwia użytkownikom dokonywanie bezpiecznych transakcji, wymianę treści cyfrowych i podłączanie urządzeń elektronicznych za pomocą dotyku. Transmisje NFC mają krótki zasięg (do 20 centymetrów), dlatego wymagają, aby urządzenia znajdowały się blisko siebie.

NFC jest prostym rozszerzeniem kart zbliżeniowych – łączy interfejs kart inteligentnych i czytnik w jednym urządzeniu. Najczęstszym zastosowaniem technologii NFC w smartfonie są płatności zbliżeniowe (np. Google Pay) i wysyłanie plików o niewielkich rozmiarach między dwoma urządzeniami z wbudowaną funkcją NFC. Może służyć również do szybkiego łączenia się z urządzeniami bezprzewodowymi. Funkcji NFC w telefonach używa się też do wczytywania informacji (np. biletów, kart lojalnościowych itp.).

Czy mogę płacić za transakcje przez funkcję NFC bez WiFi?

Do płatności telefonem WiFi nie zawsze będzie potrzebne. Transakcje telefoniczne wykonuje się tak samo, jak zwykłą kartą – zamiast karty do terminala płatniczego przykłada się smartfona. Jednak limit transakcji offline jest ograniczony lub niedostępny w zależności od banku. Jeśli często używasz płatności za pomocą telefonu, najlepiej uzyskać dostęp do szybkiego internetu stacjonarnego bez limitu – dzięki niemu nie będziesz mieć problemów z połączeniem WiFi. Skorzystaj z oferty UPC i zamów internet światłowodowy z kanałami sportowymi online Polsat Sport Premium – będziesz mógł obejrzeć Twoje ulubione wydarzenia sportowe, gdziekolwiek jesteś.

Urządzenia pasywne i aktywne NFC

Funkcja NFC umożliwia komunikację bliskiego zasięgu między kompatybilnymi urządzeniami. Wymaga co najmniej jednego urządzenia nadawczego i odbiorczego. Szereg urządzeń może korzystać z tego typu komunikacji aktywnie lub pasywnie.

Urządzenia pasywne

Pasywne urządzenia obejmują tagi i małe nadajniki, które mogą wysyłać informacje do innych urządzeń NFC bez konieczności korzystania z własnego zasilania. Jednak nie przetwarzają żadnych informacji przesyłanych z innych źródeł i nie mogą łączyć się z innymi komponentami pasywnymi. Tagi NFC wykorzystywane są czasem w reklamach (smart ads). Czytniki kart komunikacji miejskiej i dotykowe terminale płatnicze są również dobrymi przykładami tej technologii.

Czym jest NFC tag?

NFC tag należy do urządzeń pasywnych, co oznacza, że działa bez własnego źródła zasilania i jest zależne od urządzenia aktywnego, które znajduje się w jego zasięgu zanim zostanie aktywowane. Takie urządzenia nie mogą samodzielnie przesyłać danych, zamiast tego są po prostu używane do przesyłania informacji do aktywnego urządzenia, takiego jak smartfon.

Aby zasilić tagi NFC, do wytworzenia prądu w pasywnym urządzeniu używana jest indukcja elektromagnetyczna. To bardzo podobne do technik stosowanych w technologiach ładowania bezprzewodowego, choć jest znacznie mniej wydajne.

Przykłady użycia NFC tag: uruchamianie wibracji, trybu samolotowego, WiFi w domu, pobieranie danych z ulotek.

Urządzenia aktywne

Urządzenia aktywne mogą zarówno wysyłać, jak i odbierać dane oraz komunikować się między sobą, a także z innymi urządzeniami pasywnymi. Zdecydowanie najpowszechniejszą formą aktywnego urządzenia NFC są smartfony.

Jak działa funkcja NFC?

NFC to kolejny standard bezprzewodowej transmisji danych. Podobnie jak Bluetooth i WiFi oraz wszelkiego rodzaju sygnały bezprzewodowe, NFC działa na zasadzie przesyłania informacji za pomocą fal radiowych. Oznacza to, że urządzenia muszą spełniać konkretne wymagania, aby prawidłowo komunikować się ze sobą. Technologia zastosowana w NFC opiera się na starszych koncepcjach RFID (Radio Frequency Identification), które wykorzystywały indukcję elektromagnetyczną do przesyłania danych.

Wynika z tego jedna główna różnica między NFC a Bluetooth czy WiFi. Ta pierwsza może służyć do indukowania prądów elektrycznych w urządzeniach pasywnych, a także sama wysyłać dane. Oznacza to, że urządzenia pasywne nie wymagają własnego zasilania. Zamiast tego mogą być zasilane przez pole elektromagnetyczne wytwarzane przez aktywny komponent NFC, gdy znajdzie się w zasięgu urządzenia.

NFC opiera się na częstotliwości radiowej 13,56 MHz, paśmie 2 GHz i przepustowości 106, 212, 424 lub 848 kbit/s.

Zalety i wady

Jak wypada NFC w porównaniu z innymi technologiami bezprzewodowymi? Bluetooth jest technologią używaną przez nas już od wielu lat, dlatego NFC może się wydawać niepotrzebne. Istnieje jednak kilka istotnych różnic między nimi.

Zalety NFC

Zużywa mniej energii niż Bluetooth i nie wymaga parowania. To sprawia, że idealnie nadaje się do urządzeń pasywnych.

NFC można szybciej skonfigurować. Połączenie między dwoma urządzeniami jest ustanawiane w czasie krótszym niż 1 sekunda. Mała odległość nawiązywania połączenia zmniejsza prawdopodobieństwo niepożądanego przechwycenia danych przez osoby niepowołane – jest bezpieczna w miejscach skupiających dużo ludzi (np. tramwaje czy koncerty).

Wady NFC

NFC działa przy niższych prędkościach i ma znacznie krótszy zasięg transmisji. Maksymalna szybkość przesyłania danych jest wolniejsza niż w przypadku Bluetooth. Urządzenia Bluetooth mogą przesyłać dane do kilkunastu metrów od źródła.

Włączanie, zmiana i wyłączanie funkcji NFC

Włączanie i zmiana funkcji NFC może się różnić w zależności od marki telefonu. Starsze smartfony nie mają wbudowanej funkcji NFC.

Funkcję NFC możesz wyłączyć, stosując powyższe kroki w odwrotnej kolejności. Możesz ją także wyłączyć szybciej, przeciągając palcem w dół ekranu – ukaże Ci się menu szybkiego dostępu do narzędzi umieszczonego u góry telefonu. Następnie poszukaj funkcji NFC i dotknij, by wyłączyć.

Może Cię zainteresować: Czym jest i jak działa phishing?