Indywidualne nauczanie – kiedy się na nie zdecydować?

O nauczaniu indywidualnym słyszał zapewne każdy, jednak niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, dla kogo jest ono przeznaczone. Jest to jednak temat szczególnie istotny, dlatego właśnie dzisiaj się nim zajmiemy. Szacuje się, że obecnie w Polsce nauczania indywidualnego wymaga około 3% wszystkich uczniów. Są to osoby z niepełną sprawnością zarówno fizyczną, jak i psychiczną czy umysłową, co uniemożliwia im uczęszczanie na szkolne zajęcia. Należy pamiętać, że każdemu dziecku przysługuje prawo do nauki, dlatego też wciąż podejmowane są decyzje, których wprowadzenie w życie przyczyni się do upowszechniania edukacji. Ostatecznie jest to nie tylko siedzenie nad podręcznikami, ale również możliwość interakcji z rówieśnikami oraz szansa na rozwijanie swoich indywidualnych predyspozycji.

Czym jest indywidualne nauczanie?

Samą istotę nauczania indywidualnego określa rozporządzenie wydane przez MENiS 29 stycznia 2003 roku dotyczące sposobu oraz trybu organizowania indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży. Należy jednak wspomnieć, że zasady realizacji tego sposobu edukacji zostały zmienione przez MEN wraz z rozpoczęciem roku szkolnego 2018/2019 oraz zaktualizowane w obliczu pandemii. Niezmienne pozostały jednak osoby, które mogą być objęte nauczaniem indywidualnym. Są to dzieci oraz młodzież, które ze względu na swój stan zdrowia nie są w stanie lub mają znacznie utrudnione uczęszczanie do szkoły. Indywidualne nauczanie jest zatem rozwiązaniem, dzięki któremu mają one zapewniony odpowiedni rozwój na wszystkich polach. Niekiedy zdarza się, że nie jest możliwe przerabianie materiałów z podręczników. Wówczas naukę łączy się z terapią oraz rehabilitacją, a tym samym zapewnia się dzieciom szansę na normalne funkcjonowanie w społeczeństwie.

Kto może z niego korzystać?

Jak już zostało wspomniane, indywidualne nauczanie jest przeznaczone dla dzieci oraz młodzieży, które ze względu na swój stan zdrowia nie mogą lub mają utrudnione realizowanie obowiązku szkolnego w placówce edukacyjnej. Przyczyną objęcia tym sposobem nauki może być zarówno niepełna sprawność fizyczna, jak i ograniczenia umysłowe. Bardzo często decyzję o nauczaniu indywidualnym podejmuje się w przypadku długotrwałego ograniczenia możliwości uczęszczania na szkolne lekcje. Trzeba pamiętać o tym, że potrzebę kształcenia specjalnego może zgłosić rodzic, a w przypadku uczniów pełnoletnich poradnia psychologiczno-pedagogiczna. Do tego typu wniosku musi być dołączone orzeczenie wystawione przez lekarza specjalistę bądź podstawowej opieki zdrowotnej, które wskazuje na potrzebę nauczania indywidualnego.

Jak dopasowywane jest indywidualne nauczanie?

Nie powinno być żadnych wątpliwości co do tego, że każde dziecko powinno mieć możliwość wszechstronnego rozwoju, a to właśnie zapewnia dostęp do edukacji. Program nauczania jest jednak bardzo rozległy, a wszyscy uczniowie muszą spędzać nad podręcznikami coraz więcej godzin. Z tego właśnie powodu uczniowie, którzy ze względu na swój stan zdrowia nie są w stanie uczęszczać do szkoły, mogą skorzystać z nauczania indywidualnego. Należy mieć świadomość, że zmiana jego programu może nastąpić jedynie w wyjątkowych sytuacjach. Zazwyczaj zatem przekształca się wyłącznie formę jego realizacji, ponieważ zajęcia odbywają się w domu rodzinnym ucznia. Co niezwykle ważne, indywidualne nauczanie jest dostosowane oddzielnie dla każdego dziecka w taki sposób, żeby mogło wyciągnąć ono jak najwięcej ze swojego trybu kształcenia.