Jaworzno mało znane – Sześć dekad historii

Jedną ze szkół tworzących dzieje oświaty na terenie współczesnego Jaworzna jest Zespół Szkół Ponadpodstawowych nr 2. Dziś placówka ta określana jest często „szkoła koło basenu” albo „basenem”. Jest to sformułowanie dość mocno rozpowszechnione, ale nie oddające rzeczywistości. Sformułowanie takie ma jedynie charakter potoczny. Formalnie i oficjalnie natomiast jest to ZSP nr 2 w Jaworznie, z funkcjonującym tutaj Technikum nr 2 oraz szkołą branżową. Od ubiegłego roku placówka ta, która świętowała swoje sześćdziesiąte urodziny, otrzymała sztandar. Jej patronem natomiast został Stanisław Konarski.

Powojenny rozwój i odbudowa przemysłu wydobywczego w naszym mieście wymusiły rozwój szkolnictwa zawodowego, w tym górniczego. Powstanie tejże placówki wpisało się w szeroki kontekst tego procesu.

W 1965 z Zasadniczej Szkoły Górniczej KWK Jaworzno wydzieliła się Szkoła Górnicza przy kopalni „Sobieski”. W ten sposób w Jaworznie pojawiła się nowa placówka oświatowa. W rzeczy samej szkoła o tym profilu ma nieco więcej niż sześćdziesiąt, jednak jako samodzielny podmiot oświaty skończył w ubiegłym roku lat sześćdziesiąt. Placówki wspólnie funkcjonowały pięć lat. Łączył je dyrektor – Franciszek Guzik, którego w 1967 roku zastąpił Jerzy Przybyłko. Szkoła mieściła się w Jaworznie przy ulicy Matejki 62. Z uwagi na niewystarczającą liczbę sali lekcyjnych dobudowano parterowe „skrzydło” do istniejącego budynku. Jednocześnie pomyślano o uczniach pozamiejscowych. Dla nich rozpoczęto budowę szkoły i internatu w Jaworznie- -Borach, który oddano do użytku 1 września 1970. Jednak ze względu na  wysoki nabór uczniów, na Borach powstał jedynie internat, zaś nauka odbywała się nadal w przebudowanym budynku przy ulicy Matejki.

W związku z rozrostem szkoły, KWK „Sobieski” wystąpiła do Jaworznicko-Mysłowickiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego o wyodrębnienie szkoły spod wspólnej dyrekcji i powołanie oddzielnego dyrektora szkoły.

Przychylając się do tego wniosku, 1 września 1970 wyodrębniono szkołę i obowiązki dyrektora powierzono Andrzejowi Tadeuszowi. Na Borach ulokowano internat. Zajęcia lekcyjne odbywały się nadal w parterowym budynku przy ulicy Matejki. Na Matejki 62 mieściło się osiem sali lekcyjnych z ogrzewaniem piecowym. Ze względu na szczupłość pomieszczeń, pojawiały się trudności w zakresie właściwego zorganizowania zaplecza gospodarczo-socjalnego i kulturalnego oraz rozwoju bazy dydaktyczno-wychowawczej. Sala gimnastyczna była odpłatnie dzierżawiona od kopalni „Jaworzno”. Szczupłość miejsca zmuszała do prowadzenia zajęć na dwie zmiany.

1 maja 1973 zmieniono zakład opiekuńczy. Miejsce kopalni „Sobieski” zajęła KWK „Komuna Paryska”. Nowy patron starał się więcej pomagać placówce. Szkoła otrzymała 80 stanowisk do nauki zawodu, które mieściły się na terenie kopalni. Uczniowie mogli poznawać pracę górnika ma powierzchni, w sztolni i na dole.

31 sierpnia 1973 roku na podstawie pisma Jaworznicko-Mysłowickiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego w Mysłowicach oraz pism Ministerstwa Górnictwa i Energetyki powołano do istnienia Zasadniczą Szkołę Górniczą KWK „Komuna Paryska”. 12 grudnia 1977 roku to kolejna ważna data w historii szkoły. Tego dnia jej placówka została przeniesiona do swojej nowej siedziby przy ulicy Inwalidów Wojennych 16, gdzie znajduje się do tej pory.

Po utworzeniu Zespołu Szkół Zawodowych nr 2 jego dyrektorem został dr Dobiesław Derda. Pod jego kierownictwem utworzono 1 września 1995 roku liceum zawodowe, liceum ekonomiczne dla dorosłych i policealne studium zawodowe dla  dorosłych. Po czterech latach liceum zawodowe przemianowano na liceum techniczne. 1 września 1999 roku utworzono liceum techniczne, które po roku przeorganizowano w IV Liceum Ogólnokształcące. W związku z reformą oświaty w Polsce, 1 września 2002 r. funkcjonujący dotychczas Zespół Szkół Zawodowych nr 2 stał się Zespołem Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 w Jaworznie, a w jego ramach Technikum nr 2. Dzisiaj natomiast funkcjonuje ona jako Zespół Szkół Ponadpodstawowych nr 2 w Jaworznie. Szkoła ta stanowi niewątpliwie jedną z wizytówek szkolnictwa zawodowego na oświatowej mapie miasta. Łącząc w sobie szeroki kontekst historyczny z równie szerokim wachlarzem ofert dla uczniów, dysponując doskonałą kadrą kierowniczą, dydaktyczną i psychologicznopedagogiczną realizuje nadal swoją misję, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom tych, którzy zdecydują się finalnie na przekroczenie progów naszej szkoły, by pozostać z nami na dłużej.

JAROSŁAW SAWIAK