Zaproszenie na wernisaż wystawy "88 prób stworzenia świata"

Galeria Sektor I serdecznie zaprasza w ten piątek 29 maja 2026r. o godz. 18:00 na wernisaż wystawy "88 prób stworzenia świata" autorstwa Agaty Michowskiej.

Punktem wyjścia dla przestrzennej realizacji „88”, prezentowanej w przestrzeni Galerii Sektor jest mapa nieba, jednej z najstarszych i najbardziej uniwersalnych struktur kształtujacych ludzką wyobraźnię. Ten składajacy się z 88 wyodrębnionych i nazwanych gwiazdozbiorów kosmiczny układ od zarania dziejów pełnił róznorodne funkcje, zarówno praktycznej, jak i symboliczne. Konstelacje, choć istnieją wyłącznie jako umowne projekcje ludzkiej wyobraźni, przez tysiace lat pozwalały określać kierunki podróży, wyznaczać rytm czasu i budować narracje opisujące miejsce człowieka w świecie. Ich trwałość opiera się na napięciu pomiędzy naukowym porządkiem a wyobraźnią, pomiędzy obiektywną obecnością ciał niebieskich a subiektywną potrzebą nadawania im znaczeń.

W przestrzeni galerii te niematerialne układy zostają przełożone na proste, geometryczne konstrukcji, odwołujące się do tradycji rzeźby abstrakcyjnej i minimalistycznej. Powstałe formy funkcjonują jako przestrzenne odpowiedniki gwiazdozbiorów - nie tyle ich ilustracje, ile materialne ślady procesu interpretacji. Zredukowane do podstawowych relacji linii, punktów i proporcji, sytuują się na granicy obiektu i znaku, modelu i fikcji. Ich obecność podkreśla paradoks wpisany w ideę przedstawiania: próbę nadania fizycznej formy temu, co z natury pozostaje odległe, nietrwałe i wyobrażone.

Istotnym elementem projektu jest również pytanie o status abstrakcji. Prezentowane realizacje nie są bowiem ani czystą abstrakcją, ani studium natury. Nie opisują świata w sposób mimetyczny, lecz nie odrywają się od niego całkowicie. Funkcjonują raczej jako syntetyczne modele rzeczywistości — formy zawieszone pomiędzy wiedzą a intuicją, racjonalnością a projekcją, prawdą a iluzją. W tym sensie projekt podejmuje próbę ukazania rzeźby jako narzędzia poznania: medium, które nie tyle przedstawia świat, ile ujawnia mechanizmy jego konstruowania przez ludzką świadomość.

„88” można odczytywać także jako refleksję nad samą potrzebą orientacji — zarówno w przestrzeni fizycznej, jak i w rzeczywistości kulturowej czy egzystencjalnej. Gwiazdozbiory stają się tutaj metaforą systemów, które porządkują doświadczenie, mimo że same pozostają arbitralne i umowne. Rzeźby, podobnie jak konstelacje, istnieją więc jako struktury zawieszone pomiędzy materialnością a projekcją znaczeń, odsłaniając zarazem kruchość wszelkich prób definiowania świata poprzez obrazy, symbole i formy. 
Agata Michowska