Boże Ciało w jaworznickiej kolegiacie

Tegoroczne uroczystości Bożego Ciała przypadły na czwartek 4 czerwca. Procesja wyruszyła z Kolegiaty św. Katarzyny i św. Wojciecha po mszy św. o godz. 10.30. Dla wiernych udział w tych uroczystościach staje się publiczną manifestacją wiary w Jezusa obecnego w Eucharystii.

Procesja jest również budowaniem silnej wspólnoty parafialnej. Tegoroczne procesja wiodła przez pl. św. Jana, ul. św. Jadwigi Królowej do ronda, ul. Grunwaldzką i ul. Mickiewicza.
Procesję otwierali ministranci, następnie niesiono trzy feretrony, po nich szły dzieci sypiące kwiaty, te poprzedzały Monstrancję, którą niósł ks. proboszcz Adam Gołąb. Później szła górnicza orkiestra dęta.

Wedle dawnej tradycji procesja wiedzie do czterech ołtarzy. Pierwszy z nich przygotowano u drzwi dolnego kościoła. Za ten ołtarz odpowiadały Róże Różańcowe. Tutaj odczytano fragment Ewangelii św. Mateusza o ustanowieniu najświętszego sakramentu.

Drugi ołtarz znajdował się na rogu ul. Farnej. Przygotował go Domowy Kościół. Odczytano fragment Ewangelii wg św. Marka o cudownym rozmnożeniu 7 bochenków chleba. Wierni prosili Pana o uchronienie ich od wojny, głodu i wszelkich klęsk.

Trzeci ołtarz postawiono przy budynku ATElier Kultury. Ten ołtarz był dziełem Młodzieży oazowej i wspólnoty adoracyjnej. Umieszczono na nim napis „Bóg bogaty w miłosierdzie”. Do odczytania wybrano fragment Ewangelii wg św. Łukasza o spotkaniu uczniów i Jezusa w drodze do Emaus. Przy tym ołtarzu wierni modlili się, by Pan uchronił ich od nagłej śmierci.

Ostatni – czwarty ołtarz przygotowano tuż przy drzwiach kolegiaty. Był on dziełem Akcji Katolickiej. Na ołtarzu widniał cytat z Jana Pawła II - "Ziemio polska, ziemio ojczysta, zjednocz się przy Chrystusie". Odczytano fragment Ewangelii wg św. Jana o modlitwie Jezusa, żeby uwierzono, że został posłanym od Boga Ojca.

Jaworznianie licznie brali udział w tej procesji. Nie zapomnieli też o dawnym zwyczaju zabierania z ołtarzy gałązek brzozy, te mają chronić domostwo od wszelkiego zła i nieszczęścia.

Boże Ciało jest jednym z największych świąt kościelnych. Uznaje się, że ustanowiono je w 1264 r.
W Polsce uroczystości Bożego Ciała odprawiane są od 1320 r. Podczas procesji Ciało Chrystusa noszone jest w tzw. monstrancji typu promienistego, co stanowi odniesienie do psalmu „W słońcu postawił przybytek swój”. Ołtarze strojone są polnymi kwiatami i zielonymi witkami brzóz. Po wsiach był zwyczaj wyściełania dróg tatarakiem. W Boże Ciało święcone są również wianuszki małe, wielkości dłoni. Wito je z krzewów pachnących, ziół i kwiatów. Pierwotnie święcono je w oktawę Bożego Ciała. Wianuszki te wieszano w domostwach nad drzwiami lub przy świętych obrazach. Wierzono, że mają one cudowne właściwości – chronią przed burzami, chorobami i wszelkimi innymi nieszczęściami. Dymem ze spalonych wianków okadzano chore bydło. Ubiegłoroczne wianki w Wielki Piątek umieszczano w ulach, aby pszczoły dawały więcej miodu. Kształtem swym wianki miały przypominać symbol wieczności. eb

Zobacz galerię