Jaworznianki: Anna Łyszczek i Honoratka

Anna Łyszczek – trzydzieści lat, mama, animatorka kultury, blogerka literacka i jaworznianka.

Ukończyła kulturoznawstwo na Uniwersytecie Śląskim, oraz studia podyplomowe – „Public Relations i Komunikacja Perswazyjna”. Od zawsze interesowała się kulturą. Jej ulubione programy telewizyjne oglądane w szkole podstawowej to: „Perły z lamusa” i „Kocham kino”.

Nigdy nie zapomnę swojego pierwszego seansu w kinie „Światowid” – mówi – to była: „Prosta historia” Davida Lyncha. Opowieść o staruszku Alvinie jadącym na kosiarce z Iowa do Wisconsin, żeby pojednać się ze swoim umierającym bratem – oczarowała mnie. Zafascynował mnie także „Światowid”, niepowtarzalny klimat kina i klubu dyskusyjnego, gdzie ogląda się mądre filmy, słucha wykładu i nie zwraca uwagi na niewygodne, turystyczne krzesełka.

Ciągle kocham kino i mam galerię moich ulubionych postaci związanych z filmem. Nieodmiennie są to: Krzysztof Kieślowski, Ingmar Bergman, Giuseppe Tornatore i Woody Allen. Podoba mi się także jak współczesne kino polskie rozwinęło skrzydła, jak potrafi być krytyczne i bystre w wykonaniu Wojciecha Smarzowskiego, poetyckie i nastrojowe u Pawła Pawlikowskiego i u Borysa Lankosza, rozliczeniowe, wyważone i wreszcie nie hurra-patriotyczne u Marcina Krzyształowicza, Władysława Pasikowskiego i Agnieszki Holland.

Jednak osobiście od kilku lat – dodaje pani Anna – coraz bardziej po drodze jest mi ze słowem pisanym, lubię czytać, pisać o książkach i wymyślać historie. W literaturze szukam prawdziwego człowieka, nie ideału, szukam drogowskazów i odrobiny magii. Ciągle pojawia się jakiś nowy, wprawiający mnie w zachwyt autor i mam nadzieję, że to się szybko nie zmieni. Moje ostatnie ważne odkrycia literackie to: opowiadania japońskiego pisarza Harukiego Murakami i kanadyjskiej pisarki Alice Munro, szwedzcy, współcześni pisarze dla dzieci między innymi: Moni Nilsson, Asa Lind, Pija Lindenbaum i filozoficzna powieść „Dzieciństwo Jezusa” autorstwa: Johna Maxwella Coetzee.

Od ponad roku prowadzi bloga animacyjno – literackiego dla dzieci i rodziców. Blog Honoratka i ja, miał opowiadać o jej ostatniej wielkiej pasji: literaturze dziecięcej i wspólnym czytaniu z jej córką Amelką. Blog się rozwinął, dzisiaj nie tylko recenzuje książki dla dzieci, ale także nagrywa filmy, audiobooki i publikuje swoje opowiadania oraz wiersze dla dzieci.

Przekonałam do siebie – zdradza – i współpracuję z czterema ogólnopolskimi wydawnictwami, są to: „Bajka”; „Zakamarki”;” Egmont” i „Skrzat”. W ostatnim czasie udało mi się zrealizować moje wielkie marzenie. Skończyłam pisać moją pierwszą powieść dla najmłodszych, ilustrowaną pięknymi rysunkami stworzonymi przez młodą, zdolną artystkę – Monikę Plutę, również jaworzniankę. Jest to powieść o przyjaźni, która wymaga poświęcenia, porzucenia dotychczasowego życia i wyruszenia w podróż, z której nie można wrócić takim samym. Mam wielką nadzieję, że książka spodoba się recenzentom i zostanie wydana w większym nakładzie.

Pani Anna może się również pochwalić warsztatami z dziećmi, które przeprowadza na terenie województwa śląskiego od Jaworzna do Tarnowskich Gór w: przedszkolach, domach dziecka i hospicjach. Na tych spotkaniach przy współudziale Honoratki – kukiełki, rozmawia z najmłodszymi ich językiem o ważnych i mniej ważnych sprawach z życia dorosłych. Jako animator kultury ma również szansę poznania dzieci o słabszym zdrowiu, ale wspaniałej wyobraźni, na zajęcia pani Ani uczęszczają także dzieci niepełnosprawne. Pani Ania bardzo lubi te spotkania. – Wzbogacają mnie – dodaje.

Moja rodzina i moje zainteresowania sprawiają, że jestem szczęśliwa – mówi. Niczego innego, poza zdrowiem sobie nie życzę. Zapraszam na mojego bloga:

http://honoratkaija.blogspot.com/