Śp. Piotr Langier

Rodowity jaworznianin, długoletni pracownik kopalni Piłsudski, mocno związany z jaworznickim sportem, prawie przez pół wieku działał na rzecz Górniczego Klubu Sportowego „Victoria”, współtworząc jego historię.



W latach przedwojennych jako nastoletni młodzieniec był wychowankiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, uprawiał wiele dyscyplin sportowych, grał w drużynie piłki nożnej, piłki siatkowej, uprawiał lekkoatletykę.
Sport zaczął uprawiać wcześnie, jeszcze w Szkole Podstawowej na Pechniku, co zawdzięczał wspaniałemu nauczycielowi WF

Franciszkowi Guzikowi, który był nie tylko nauczycielem, lecz także czynnym sportowcem w TG Sokół a w latach późniejszych pełnił funkcję prezesa. Kładł on nacisk na powszechne uprawianie sportu, zachęcał dzieci i młodzież do uprawiania wielu dyscyplin sportowych, gier, gimnastyki ogólnej i przyrządowej.
Po zakończeniu wojny Piotr Langier pierwszą pracę zawodową podjął na Śląsku w kopalni Ziemowit. Po kilku latach powrócił do rodzinnego miasta, został przyjęty do pracy w kopalni Piłsudski i jednocześnie zaangażował się do pracy w GKS Victoria, chcąc działać dla dobra prężnie rozwijającego się klubu. Włączył się do pracy organizacyjnej związanej z powstającą szkółką bokserską, a później sekcją boksu, jako opiekun społecznik działał przez 41 lat.

„Z racji pełnionej funkcji nie opuścił żadnego meczu, rozgrywek na terenie miasta i na zawodach wyjazdowych. Był bardzo kontaktowy, lubił wszystkich zawodników, darzył przyjaźnią trenerów, szkoleniowców, najdłużej ok. 30 lat współpracował z pierwszym trenerem sekcji szkoły Feliksa Stamma, wychowawcą wielu pokoleń wybitnych zawodników w tym kadry narodowej Wacławem Grzesikiem, którego często wspominał z największym uznaniem.

Sportowa dziedzina życia pasjonowała Go szczególnie. Bywał na wszystkich meczach piłki nożnej oraz pilki siatkowej, dopóki działała w klubie.

Na 80-lecie GKS Victorii w latach 1998-1999 publikowałam w „Co Tydzień” cykl artykułów o historii klubu i działających sekcjach, wówczas służył ogromną wiedzą, miał fenomenalną pamięć, więc dzięki Panu Langierowi mogłam zamieszczać wiele ciekawych, szczegółowych informacji i kontynuować długi cykl artykułów.

Niejednokrotnie bywał w naszej lokalnej telewizji, uczestnicząc w programach wspomnieniowych, zazwyczaj z dziedziny sportu.
Tak było też w roku 2004 w prowadzonym przeze mnie programie telewizyjnym na temat 50-lecia sekcji bokserskiej, w którym obecni byli założyciele, działacze, byli zawodnicy i zawodnicy młodszego pokolenia: Krzysztof Gruszecki, Piotr Langier, przedstawiciele zawodników: Jerzy Kornaś, Sylwester Chrapek, Włodzimierz Michalik, Robert Kopytek, z udziałem zaproszonego gościa z Krakowa Stanisława Dragana 6-krotnego mistrza Polski, brązowego medalisty Igrzysk Olimpijskich w Meksyku a także trenera zawodników Victorii w latach 1979-81. Spotkanie to poświęcone było wspomnieniom w przekroju półwiecznej działalności sekcji.

Oprócz wielkiej pasji i zainteresowania sportem, lubił także muzykę, śpiew, grał na skrzypcach, na mandolinie, nawet przez kilka lat był członkiem zespołu mandolinistów w świetlicy PSS Społem. Uczęszczał na organizowane w mieście uroczystości, by posłuchać zespołów muzycznych, zespołów chóralnych i solistów
Do końca życia zachował sprawność umysłową, interesował się bieżącymi sprawami miasta, pytał o znajomych i co nowego.

Po roku 1990 bardzo boleśnie przeżywał likwidację niektórych sekcji i systematyczny upadek Victorii, klubu, któremu był oddany, tym bardziej że jak zawsze podkreślał, urodził się w listopadzie 1918 roku, tj. w czasie powstania Victorii.
Zmarł 17 marca br. w wieku 94 lat. Uroczystości pogrzebowe odbyły się w kaplicy cmantarza na Wilkoszynie. Żegnali Go licznie zebrani mieszkańcy, rodzina, byli zawodnicy, szkoleniowcy, sympatycy i przyjaciele.

Zofia Żak

UWAGA: Archiwum dyskusji na forum znajdziesz tutaj.