Kościół katolicki świętuje 2 lutego Ofiarowanie Pańskie, zwane też Matki Boskiej Gromnicznej. Tego dnia wierni przychodzą do kościołów z woskowymi świecami zwanymi gromnicami. Tradycja ta sięga XI wieku.
Nazwa świecy wywodzi się od słowa „grom”, używano ich bowiem podczas burz, modląc się o ochronę domostw przed burzami. Liturgię tego dnia otwiera krótka procesja, podczas której wierni niosą zapalone gromnice. W czasie mszy święcone są nowe gromnice. Świece te dawnym zwyczajem wkładane są w ręce umierającym, ich światło ma towarzyszyć umierającym w ich drodze do Boga.
Wierzono również, że gromnica odstrasza wilki, zabierano więc ją w drogę, która wiodła przez las. Zwyczaj ten odnosi się do legendy, wedle której Matka Boska uratowała wilcze szczenię przed ludźmi, którzy chcieli je skrzywdzić. Wierzono więc, że Matka Boska chroni ludzi przed wilkami, ale też wilki przed ludźmi.
Tego samego dnia – 2 lutego – kościół świętuje też Ofiarowanie Pańskie, które upamiętnia przyniesienie Jezusa do Świątyni Jerozolimskiej. Jak bowiem nakazywała tradycja w 40 dni po narodzeniu każdy chłopiec w żydowskiej rodzinie powinien zostać ofiarowany Bogu. Upamiętnienie tej uroczystości świętowane było już w czwartym wieku po narodzeniu Chrystusa.
Uznaje się, że to oddanie Bogu małego Jezusa jest wesołą okolicznością, od tego bowiem momentu Jezus wychodzi na świat zewnętrzny i każdy wierny może od tej chwili wyjść Mu na spotkanie.
2 lutego to zarazem dzień, w którym kończy się czas Bożego Narodzenia. Zamyka to okres śpiewania kolęd. Tego dnia do schowków powracają wszelkie ozdoby świąteczne. eb
Jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś koniecznie zainstaluj naszą aplikację, która dostępna jest na telefony z systemem Android i iOS.
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze