Słowo na niedziele: Kto jest dzisiaj moim pasterzem?

Obraz Jezusa Dobrego Pasterza to jeden z najpiękniejszych obrazów przechowywanych w Kościele od czasów starożytnych. Piękny i nad wyraz głęboki, paradoksalnie szczególnie dzisiaj. Po uzdrowieniu ślepego od urodzenia znacznie zaostrzył się konflikt między Jezusem a duchowymi przywódcami Izraela. Zarzuca im duchową ślepotę, tym niebezpieczniejszą, że po swojemu odczytując słowo Boże, zwodzili lud. Jezus ma prawo do takiej krytyki. Jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym Człowiekiem. Jest Mesjaszem i jako taki jest pasterzem Ludu Wybranego. To o Nim właśnie powie psalmista: Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego (23,1).

Cały 10 rozdział Ewangelii wg św. Jana, jest poświęcony Jezusowi jako Dobremu Pasterzowi. Jest znamienne, że Jezus swoje przywództwo, określa nie w ludzkiej, ale Boskiej logice. Nazywa siebie pasterzem, bramą owczarni, odźwiernym i sam staje się pokarmem dla owiec. Innymi słowy – tylko w Jezusie owce mają zagwarantowane bezpieczeństwo zarówno na tym świecie, jak i w wieczności. Niebezpieczeństwo jest i będzie duże. Owce, które Jezus gromadzi, są niezwykle łakomym kąskiem dla tych, których nazywa „złodziejami i rozbójnikami”. Ich celem jest „kradzież, zabójstwo i zniszczenie”. Siła zła przewyższa możliwości obrony. Jedyny ratunek to przylgnięcie do Jezusa Dobrego Pasterza.

Pytanie – jak przylgnąć?

To pytanie jest dzisiaj niezwykle wzmocnione, przez zawirowania jakich doznajemy. Można mieć takie odczucie, że Jezus, dopuszczając te doświadczenia, każe nam nie tyle analizować zło, które nas osacza, ile z jeszcze większą mocą przylgnąć do Niego, do Dobrego Pasterza.

Przylgnięcie do Jezusa, to nie tyle moja zewnętrzna deklaracja, ile moja wewnętrzna decyzja. Doświadczam Pasterza, który tak pokochał mnie, że oddał swoje ludzkie życie dla mojego zbawienia. Ja znam Go i On mnie zna. W języku biblijnym „znać” to znaczy – kochać. On zna moje imię, tak więc moja relacja z Nim jest niezwykle osobista. Jego głos rozlega się w głębi mojego serca. Ten głos, jeśli tylko za Nim pójdę, wyzwala mnie ze wszystkich moich wewnętrznych lęków. Niezwykle ważny jest więc moment mojej wewnętrznej, świadomej decyzji, która jest odpowiedzią miłości, na Jego miłość. Owczarnia Jezusa Dobrego Pasterza to nie jest, jakby się niektórym wydawało, zewnętrzna instytucja, to zbiór serc, które słuchają Jego głosu i podjęły decyzję pójścia za Nim.

Wystarczy dzisiaj spojrzeć na nasze społeczeństwo uzależnione od mediów społecznościowych. Ekran komputera, telewizora czy telefon komórkowy to dla wielu atrakcyjni współcześni pasterze, którzy zabierają nam wolność myśli, czas i decyzyjność. Choć wielu z nas ma tego świadomość, tylko nieliczni mają na tyle silną wolę, aby tymi mediami zarządzać, a nie ulegać im. Sprawa dotyczy wszystkich przedziałów wiekowych i wszystkich grup zawodowych. Może, jak nigdy dotąd, przylgnięcie do Jezusa staje się jedynym gwarantem naszej ludzkiej wolności. Nigdy wcześniej w dziejach świata, nie wydano takich pieniędzy i nie zgromadzono takich środków, aby zniewolić człowieka.

Tym bardziej musimy skoncentrować się na codziennej pracy nad sobą.

1. Codzienna modlitwa poranna i wieczorna. Wraz z Jezusem dzień otwieram i wraz z Nim zamykam. Wypracowanie nawyku, aby wraz z Jezusem, w Duchu Świętym szukać rozwiązań. Chodzi tu o wykorzystanie czasu między zewnętrznym bodźcem a moją reakcją. Tak rodzą się mądre decyzje.

2. Codzienny kontakt ze słowem Bożym – słowem Prawdy.

3. Codzienne spotkanie z człowiekiem o podobnych wartościach.

4. Regularna spowiedź.

5. Regularna Eucharystia w niedziele i święta.

6. Częsta adoracja Najświętszego Sakramentu.

7. Korzystnie ze wstawiennictwa Najświętszej Maryi Panny.

   Reklama

Zapamiętaj! Tylko w owczarni Jezusa Chrystusa nie staniesz się ofiarą wilków, złodziei i rozbójników tego świata.