Ile mięsa powinno być w dobrej karmie?

Wysoka zawartość mięsa na opakowaniu karmy dla psa lub kota potrafi skutecznie przyciągnąć uwagę. 60%, 70%, 80% – im większa liczba, tym lepiej? Niekoniecznie. Mięso jest ważnym składnikiem diety zwierząt, ale samego procentu mięsa nie można traktować jako prostego miernika jakości karmy. Liczy się także jego rodzaj, jakość wykorzystanych surowców, strawność białka, cały profil odżywczy receptury oraz to, czy karma odpowiada potrzebom konkretnego psa lub kota.

Nie istnieje jedna uniwersalna wartość, powyżej której karmę można automatycznie uznać za dobrą. Zapotrzebowanie żywieniowe zwierzęcia określa się przede wszystkim przez ilość dostarczanych składników odżywczych – białka, tłuszczu, witamin, minerałów czy niezbędnych aminokwasów – a nie wyłącznie przez udział jednego rodzaju surowca.

W praktyce wysoka zawartość dobrej jakości składników pochodzenia zwierzęcego może być istotną zaletą receptury. Mięso dostarcza przede wszystkim białka i aminokwasów, a także innych składników odżywczych. Nie oznacza to jednak, że karma deklarująca najwyższą liczbę na froncie opakowania będzie najlepsza dla każdego zwierzęcia.

Znacznie rozsądniej jest zadać kilka pytań – skąd pochodzi białko, jakie surowce wykorzystano, czy karma jest kompletna, jak wygląda proporcja pozostałych składników i dla jakiej grupy zwierząt opracowano recepturę.

Porównywanie dwóch karm wyłącznie na podstawie deklarowanego udziału mięsa może prowadzić do błędnych wniosków. Jednym z powodów jest zawartość wody. Świeże mięso naturalnie zawiera jej dużo, dlatego jego procentowy udział podany przed procesem produkcji nie musi odpowiadać udziałowi w gotowym, suchym produkcie.

Znaczenie ma także sposób opisania surowców. Informacja „mięso” mówi mniej niż precyzyjne wskazanie zastosowanego gatunku i formy składnika. Ważna jest również jakość samego surowca oraz to, jakie inne składniki znalazły się w recepturze.

Dobra karma powinna być oceniana jako całość – nie przez jedną efektownie wyglądającą liczbę na opakowaniu.

Warto zwrócić uwagę także na deklarację kompletności karmy. Karma pełnoporcjowa powinna dostarczać wszystkich niezbędnych składników odżywczych w ilościach odpowiednich dla określonego gatunku i etapu życia. Nawet bardzo wysoki udział mięsa nie zastąpi prawidłowego zbilansowania receptury.

Mięso i białko to nie synonimy. Mięso jest surowcem, natomiast białko – składnikiem odżywczym obecnym zarówno w surowcach zwierzęcych, jak i roślinnych.

To istotne podczas czytania etykiety. Wysoka wartość „białka surowego” w analizie nie oznacza automatycznie równie wysokiego udziału mięsa. Z drugiej strony procent mięsa również nie pokazuje bezpośrednio, ile dobrze przyswajalnego białka faktycznie otrzyma zwierzę.

W żywieniu liczy się nie tylko ilość białka, ale również jego skład aminokwasowy oraz strawność. Organizm psa lub kota musi być w stanie wykorzystać składniki dostarczane wraz z pożywieniem.

Z tego względu zamiast szukać jednej magicznej wartości procentowej lepiej oceniać recepturę wielowymiarowo.

Czytanie etykiety zaczyna się od pierwszych pozycji na liście składników, ale nie powinno się na nich kończyć. Przy porównywaniu produktów warto zwrócić uwagę na:

• jasno określone źródła składników pochodzenia zwierzęcego,
• udział oraz rodzaj źródeł białka,
• liczbę i charakter źródeł węglowodanów,
• obecność składników wynikających z rzeczywistych potrzeb żywieniowych,
• przeznaczenie karmy – m.in. wiek, wielkość, aktywność i szczególne potrzeby zwierzęcia.

Dobrym przykładem określonego podejścia do tworzenia receptur jest oferta dostępna pod adresem https://grandorfpolska.pl/. Marka Grandorf deklaruje wysoki udział mięsa bez dodatku białka roślinnego, wykorzystanie mięsa bez produktów ubocznych i chrząstek oraz ograniczenie źródeł węglowodanów. W recepturach nie stosuje również pszenicy, kukurydzy, aromatów, wzmacniaczy smaku, barwników, GMO ani glutenu.

To pokazuje, dlaczego analizując karmę warto patrzeć szerzej niż na hasło „dużo mięsa”. Znaczenie ma również to, co konkretnie znajduje się obok mięsa i czego producent świadomie w recepturze nie wykorzystuje.

Nie. Potrzeby żywieniowe psów i kotów różnią się, dlatego nie należy przenosić zasad dotyczących jednego gatunku bezpośrednio na drugi.

Kot jest bezwzględnym mięsożercą i ma szczególne wymagania dotyczące niektórych składników odżywczych. Musi otrzymywać wraz z dietą m.in. odpowiednie ilości aminokwasów, których jego organizm nie jest w stanie samodzielnie wyprodukować w wystarczającej ilości.

Pies wykazuje większą elastyczność żywieniową, ale również potrzebuje odpowiednio zbilansowanej podaży białka i niezbędnych aminokwasów. W obu przypadkach dieta musi odpowiadać nie tylko gatunkowi, lecz także wiekowi, kondycji, poziomowi aktywności i stanowi zdrowia.

Dwa produkty zawierające podobny procent składników pochodzenia zwierzęcego mogą bardzo się od siebie różnić. Dlatego warto interesować się nie tylko ilością, ale także rodzajem i jakością użytych surowców.

Nie oznacza to przy tym, że każdy składnik, który brzmi mniej atrakcyjnie marketingowo, jest automatycznie bezwartościowy. W żywieniu zwierząt liczy się przede wszystkim wartość odżywcza, bezpieczeństwo, strawność i odpowiednie proporcje.

Najlepszym punktem odniesienia pozostaje reakcja konkretnego zwierzęcia. Prawidłowa masa ciała, dobra kondycja, regularne wypróżnienia, zdrowa skóra i sierść oraz odpowiednia energia są ważniejszymi sygnałami niż imponująca liczba umieszczona z przodu opakowania.

Dlatego pytanie „ile mięsa powinno być w dobrej karmie?” warto rozszerzyć. Ile jest składników pochodzenia zwierzęcego? Jakiej są jakości? Co stanowi źródło białka? Czy karma jest kompletna? Czy odpowiada danemu zwierzęciu? Dopiero odpowiedzi na wszystkie te pytania pozwalają świadomie ocenić produkt.

Czy karma z 80% mięsa zawsze jest lepsza od karmy z 60%?

Nie. Sam udział procentowy nie określa jakości całej receptury. Należy uwzględnić formę i jakość surowców, wartość odżywczą produktu, strawność oraz bilans wszystkich niezbędnych składników.

Czy pierwszym składnikiem karmy powinno być mięso?

Wysoka pozycja jasno określonego składnika mięsnego może być zaletą, ale lista składników jest tylko jednym z elementów oceny karmy. Warto równocześnie dokładnie przeanalizować pełny skład produktu, biorąc pod uwagę jego przeznaczenie.

Czy wysoka zawartość białka oznacza dużo mięsa?

Nie zawsze. Białko może pochodzić ze źródeł zwierzęcych oraz roślinnych. Dlatego warto czytać zarówno analizę, jak i pełną listę składników.

Czy kot potrzebuje więcej składników zwierzęcych niż pies?

Kot ma bardziej specyficzne wymagania związane z mięsożernym sposobem żywienia. Dlatego szczególnie istotne jest dostarczenie mu odpowiednich składników odżywczych i aminokwasów właściwych dla jego gatunku.

Jak najprościej rozpoznać dobrą karmę?

Nie warto szukać jednej liczby w statystykach. Najlepiej ocenić źródła białka, jakość surowców, kompletność i zbilansowanie receptury, jej przeznaczenie oraz to, jak zwierzę reaguje na dietę.

Artykuł sponsorowany