Kształcenie jest trójwymiarowe

Odpowiednie wykształcenie jest bardzo istotne na rynku pracy. Zarówno z punktu widzenia szans uzyskania zatrudnienia, jego utrzymania jak i wysokości zarobków. Efektem tego jest wzrost zainteresowania zarówno studiami wyższymi, jak i dokształcaniem. Samo kształcenie może odbywać się w trzech podstawowych wymiarach.

Tadeusz Aleksander, jeden z profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego, wyróżnia 3 wymiary kształcenia. Są nimi: wymiar czasowy, przestrzenny oraz metodyczno-treściowy. Wszystkie te poziomy wyrastają z gruntu kształcenia elementarnego, kształcenia dzieci. W przypadku osób dorosłych konieczne jest jedynie małe przewartościowanie.


Wymiar czasowy
Na przestrzeni życia człowieka można wyodrębnić bardzo wiele etapów, na których poznajemy otaczający nas świat. Pierwsze skojarzenie jest od razu ze szkołą. Ale to nie pierwszy kontakt młodego człowieka z edukacją. Pomijając proces edukacyjny rodziców (częściej określany jest on terminem „wychowanie”, zamiast „edukacji”), pierwszym kontaktem z kształceniem dziecko ma w żłobku. Z kolejnym, jakże ważnym, poziomem edukacyjnym spotyka się w przedszkolu. Na szkole podstawowej kończy się pierwszy najważniejszy etap dydaktyczny, w której najważniejsze jest kształtowanie odpowiednich sił umysłowych, wdrożenie w nawyki intelektualne – niezbędne do dalszej nauki, a także rozbudzenie zainteresowań poznawczych i przyzwyczajenie do samokształcenia. Zdobywanie na tych etapach wiadomości winno być ograniczone do ukształtowania pojęć niezbędnych do dalszej edukacji.
Szkoła średnia, studia, studia doktoranckie lub podyplomowe – oprócz wymienionych już celów powinno być ukierunkowane na odnawianie, aktualizację i pogłębianie wcześniej zdobytych kompetencji umysłowych (zarówno ogólnych, jak i zawodowych). W wieku podeszłym i starości kształcenie ma pełnić głównie zadania profilaktyczne tj. przeciwdziałania zanikowi funkcji fizycznych i sprawności psychicznej oraz kompensować bezczynność zawodową, nieraz osamotnienie. Na ostatni okres życia przypadają głównie działania rozrywkowo-dydaktyczne, np. kształcenie w tzw. Uniwersytetach Trzeciego Wieku.

Wymiar przestrzenny
Gdzie można się kształcić, jak nie w szkole? Dzieci oprócz niej mogą znaleźć elementy edukacyjne również w kręgu rodzinnym, grupach rówieśniczych, środowisku lokalnym czy w instytucjach zajęć pozaszkolnych. Dorośli mogą skorzystać z edukacji odbywających się w zakładach pracy, stowarzyszeniach, kościołach, środkach masowego przekazu, instytucjach sportowych i rekreacyjnych, artystycznych, placówkach kulturalno-wychowawczych, zakładach resocjalizujących, placówkach służby zdrowia, porządku publicznego itp.

Wymiar metodyczno-treściowy
Ostatni wymiar edukacji integruje zajęcia o różnym stopniu trudności, wymagające od uczącego się różnej intensywności wysiłku umysłowego w dążeniu do ukształtowania własnej osobowości. Tak samo jak w przypadku szkoły (jako miejsca nauki i określonego okresu w ciągu życia), w edukacji najistotniejsza jest sama treść i metodyka nauczania. W każdym wieku człowiek musi pobierać edukację dostosowaną do jego poziomu. Wiadomo, dorosłych nie będzie uczyło się tabliczki mnożenia. Jednakże w przypadku poznawania zupełnie nowych rzeczy, np. nowych technologii, konieczne jest poznawanie spraw naprawdę elementarnych, także i tych, o których współcześnie wiedzą nawet kilkuletnie dzieci. Pierwsze zadania zawsze muszą być łatwe, kolejne coraz trudniejsze, wymagające od uczestników dużego wysiłku intelektualnego i dużej siły woli.

Publikacja sfinansowana ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu
Społecznego. Projekt "Szkoła nie tylko dla dzieci" jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego
Funduszu Społecznego.
[url="http://www.szkolanietylkodladzieci.eu"]http://www.szkolanietylkodladzieci.eu


UWAGA: Archiwum dyskusji na forum znajdziesz tutaj.