XXX Spotkania teatralne - warsztaty Jak zrobić pacynkę?, prowadziła Julia Ptasznik

ATElier Kultury obmyślając tegoroczne XXX Spotkania Teatralne nie zapomniało o milusińskich. Zaproszono je w czwartek, 23 marca, na warsztaty pt. Jak zrobić pacynkę? Tytuł wszystko wyjaśnia, było o tym jak wykonać lalkę teatralna. Zajęcia prowadziła Julia Ptasznik, instruktor ATElier Kultury.
[caption id="attachment_283615" align="aligncenter" width="1772"] Pacynki pani Juli (fot. Paulina Śląska, ATElier Kultury)[/caption]

[caption id="attachment_283617" align="aligncenter" width="1772"] Króciutki, istotny wykład wprowadzający (fot. Paulina Śląska, ATElier Kultury)[/caption]

Zabawa w teatr to dla każdego milusińskiego sprawa wielkiej wagi. Dlaczego – wyjaśnia pani Julia. - Zarówno teatr, jak i sztuki plastyczne – mówi pani Julia – są pobudzaniem wyobraźni dziecka i to jest sedno sprawy. Ja się całe życie zgadzam z Albertem Einsteinem, że wyobraźnie jest ważniejsza niż wiedza. Wiedzę się dzisiaj ma, jutro się nie ma, wiedza się zmienia a wyobraźnia jest zawsze potrzebna, od początku do końca życia. Uważam, że ludzie z wyobraźnią nie robią tak wielkich błędów, które potem znamionują na całe życie, bo mają to wyobrażenie co się może stać, gdy zrobię to, czy tamto. Nieraz ciężko tę wyobraźnię w dzisiejszych czasach pobudzić, dlatego, że bardzo jest dużo elementów, które wkoło nas pobudzają, to przecież internet, wszelkie social media, wszelkie obrazy, które atakują dzieci z każdej strony, a mało czytania książek moim zdaniem. Dawniej mówiło się, że książka najbardziej rozwija wyobraźnię. Pacynka wyszła dlatego, że dwa dni temu był Światowy Dzień Lalkarstwa.

[caption id="attachment_283620" align="aligncenter" width="1181"] Praca koncepcyjna (fot. Paulina Śląska, ATElier Kultury)[/caption]

A oto nieskomplikowany opis tego, jak powstaje pacynka. - Pacynka jest taką lalką, którą się trzyma na ręku – objaśnia pani Julia – ręką się ją animuje. Postawą pacynki jest rękawica, choć niektórzy zrobią ją nawet ze skarpetki, grunt żeby ręka się ruszała. Na wskazującym palcu usadawiamy głowę, kciuk i palec środkowy to ręce takiej pacynki. Ozdabiamy tak, żeby przypominały postać, którą chcemy uzyskać.

[caption id="attachment_283621" align="aligncenter" width="1772"] To faza pierwszego zamysłu (fot. Paulina Śląska, ATElier Kultury)[/caption]

[caption id="attachment_283623" align="aligncenter" width="1772"] Praca w toku (fot. Paulina Śląska, ATElier Kultury)[/caption]

[caption id="attachment_283619" align="aligncenter" width="1772"] Ciąg dalszy (fot. Paulina Śląska, ATElier Kultury)[/caption]

[caption id="attachment_283622" align="aligncenter" width="1772"] Powiodło się (fot. Paulina Śląska, ATElier Kultury)[/caption]

[caption id="attachment_283625" align="aligncenter" width="1181"] Jeszcze tylko przytwierdzić to i tamto (fot. Paulina Śląska, ATElier Kultury)[/caption]

[caption id="attachment_283626" align="aligncenter" width="1771"] Efekt, prawda, że urocza pacynka (fot. Paulina Śląska, ATElier Kultury)[/caption]

Milusińskich zapytaliśmy o to, dlaczego zabawa w teatr jest fajna. Odpowiadały z przekonaniem. Maja powiedziała, że dużo się podczas takiej zabawy dzieje i fajnie się taki teatr ogląda. Według Jowity zabawne jest to, że kogoś udajesz.

Można też co ambitniejszym milusińskim zaproponować marionetki lub jawajki. Marionetka – jest poruszana linkami przytwierdzonymi do drewnianego krzyżaka, tak animuje się głowę, ręce i nogi lalki

[caption id="attachment_283629" align="aligncenter" width="1181"] Marionetka pani Juli (fot. Paulina Śląska, ATElier Kultury)[/caption]

Jawajka - lalkarz animuje jedną ręką głowę laki, drugą zaś ręce jawajki.

[caption id="attachment_283616" align="aligncenter" width="1772"] Pani Julia prezentuje najprawdziwszą jawajkę (fot. Paulina Śląska, ATElier Kultury)[/caption]

Naszym skromnym zdaniem teatr jest świetną receptą na znudzone dzieciaki. Wykonanie pacynki nie jest wielce skomplikowanym zadaniem, a frajda ogromna i święty spokój na parę godzin.

eb