Barbara Boczoń: Miasto bez dzieci cichnie

Pierwsze pytanie może brzmieć prowokacyjnie, ale nie bez powodu je zadaję, bo moja rozmówczyni widziała życie od pierwszego krzyku. Z Barbarą Boczoń, która od ponad roku jest radną miejską, ale przede wszystkim położną z ponad 40-letnim doświadczeniem, rozmawiam o zdrowiu kobiet, wymagającym remontu oddziale ginekologicznym, o dzieciach i młodzieży, wyzwaniach związanych ze starzejącym się społeczeństwem i potrzebie słuchania młodych ludzi.

Patrycja Koprzak: Po co nam dzieci w Jaworznie?

Barbara Boczoń: Dzieci to przyszłość miasta – jego rozwój, ciągłość i sens. Ich obecność buduje więzi społeczne. Miasto bez dzieci cichnie.

Widzi pani zmiany zachodzące w społeczeństwie.

Zmiany pokoleniowe widać nie tylko w naszym mieście. Decyzja o dziecku coraz częściej jest odkładana. Nie wynika z niechęci do rodzicielstwa, ale z obaw o mieszkanie, dostęp do przedszkola, wsparcie instytucji. Jako położna i radna widzę, że brakuje nie tylko systemowych rozwiązań, ale też zwykłej otuchy i poczucia, że młode rodziny nie są zostawione same sobie. Chęć posiadania dzieci nie znika – ale wymaga wsparcia, by mogła się urzeczywistnić.

Radni znajdują czas na dyskusję o dzieciach i młodzieży?

Tak, choć wiemy, że samorząd nie odwróci trendów demograficznych w skali kraju, to szukamy lokalnych rozwiązań. Zmniejszająca się liczba urodzeń ma realny wpływ na liczbę klas i funkcjonowanie szkół. Brak bloku porodowego w naszym szpitalu to dodatkowe utrudnienie. Mniej dzieci to mniej rodzin i mniej życia w mieście. Dlatego nie wystarczy o tym rozmawiać – potrzebne są działania.

2024 rok to ok. 450 urodzonych dzieci i ponad 1100 zmarłych mieszkańców Jaworzna. Jednak patrząc na miasto z lotu ptaka, widzimy powstające domy i bloki.

Statystyki są alarmujące, ale tak jak pani zauważyła, jednocześnie rozwija się infrastruktura mieszkaniowa. To pozytywny sygnał. Naszym zadaniem jako samorządu jest teraz stworzenie warunków, które zachęcą młodych ludzi do życia tutaj.

Co może w tym pomóc?

Miejsca pracy – stabilne, dobrze płatne i dające perspektywy. Widać, że wielu młodych chce mieszkać w Jaworznie – stąd nowe domy i bloki. Ważne jednak, by rozwój budownictwa szedł w parze z rozbudową i dostosowaniem infrastruktury: żłobków, przedszkoli, szkół, przychodni. Bez tego miasto stanie się tylko „sypialnią”.

Młodzi ludzie to przyszłość miasta. Mają realny wpływ na przestrzeń wokół siebie?

Mają potencjał, pomysły i chęć działania. Problem w tym, że często nie dostają przestrzeni, by się wykazać. Wiele osób opuszczało Jaworzno, bo nie widziało dla siebie możliwości rozwoju. Brakowało uczelni; miejsc, które wspierałyby ich ambicje. Otwarcie zamiejscowego wydziału Akademii WSB to dobry krok – to sygnał: „chcemy, żebyście zostali i współtworzyli miasto”. Trzeba pamiętać, że młodzież ma często inne oczekiwania, wymagania i zainteresowania niż 20-30 lat temu.

Bycie położną pomaga lepiej rozumieć potrzeby kobiet, rodzin, dzieci?

Zdecydowanie. Myślę, że położną zostałam dlatego, że mam w sobie ogromne pokłady empatii. Kocham swoją pracę. Gdy powiem, że 40 lat gonię do pracy, to nie skłamię, bo i tak chodzę pieszo. Przez te lata nie było sytuacji, która mogłaby mnie zniechęcić do zawodu. Codzienny kontakt z kobietami i rodzinami daje mi praktyczne spojrzenie na potrzeby mieszkańców – nie przez pryzmat dokumentów, tylko realnych sytuacji. Gdy zamknięto porodówkę w Jaworznie, wiedziałam, że nie można przejść nad tym do porządku dziennego. Dlatego jako radna widzę sprawy społeczne nie tylko jako statystyki, ale jako historie konkretnych ludzi.

Jakie wyzwania widzi pani we współpracy z radnymi i władzami samorządowymi przy realizacji projektów zdrowotnych?

Największym jest przekonanie wszystkich, że zdrowie mieszkańców to sprawa wspólna – niezależnie od poglądów politycznych. Problemy zdrowotne nie są tak „widoczne” jak remonty dróg, ale równie ważne. Potrzebna jest gotowość do słuchania i współpraca ponad podziałami. Równie istotne są fundusze – bez nich nie poprawimy jakości opieki. Przykład? Program profilaktyki raka szyjki macicy. Dzięki niemu kobiety mogą wykonać bezpłatną cytologię płynną i test HPV. To realna szansa na wcześniejsze wykrycie choroby.

W październiku 2024 roku mówiła pani, że „niestety jaworznianki nie mają dostępu do takiej opieki medycznej na ginekologii, jaką mogłyby mieć, a kartą przetargową do zatrudnienia specjalistów byłby remont oddziału”. Co się zmieniło od tego czasu?

Trudno mówić o rozwoju usług, jeśli zaplecze przez dekady pozostaje w tym samym stanie. Mimo tego przyjmujemy wiele pacjentek, także spoza miasta – co jasno pokazuje, że potrzeba takich świadczeń istnieje i nie może być dłużej ignorowana. Kilkakrotnie mówiłam o tym na sesjach rady miasta, bo uważam, że kobiety zasługują na leczenie w warunkach, które odpowiadają dzisiejszym standardom. Oddział ginekologii, na którym pracuję, jest szczególny, bo dedykowany wyłącznie kobietom. Przeżywają tu czasami najtrudniejsze momenty w swoim życiu; poronienie, rozległą operację, usłyszą ciężką diagnozę. Potrzebują godnych warunków do leczenia. Takich, jakie mają pacjenci na innych oddziałach. To jeden z nielicznych oddziałów, który od prawie 30 lat nie przeszedł gruntownego remontu. Pacjentki to widzą, personel też. Projekt remontu jest opracowywany, ale na razie nie ma zabezpieczonych środków. Zmianą na plus jest z pewnością nowy zespół specjalistów z kliniki w Ligocie – pracują z nami od czerwca. Mamy nową ordynator, jej zastępcę, oraz lekarzy, którzy przyjeżdżają na dyżury. Pojawiły się nowe możliwości diagnostyczne i zabiegowe, których wcześniej nie było. Oddział ma potencjał, ale bez remontu trudno mówić o pełnym rozwoju.

Nie żałuje pani decyzji o zostaniu radną?

Do kandydowania namówiły mnie koleżanki i przyjaciele. Znali moje zaangażowanie w pracy i uważali, że mogłabym zrobić coś więcej, działając w samorządzie. Ostateczną decyzję podjęłam dzięki wsparciu moich córek – to one dodały mi odwagi w kampanii. Nie żałuję tej decyzji. Praca radnej daje realny wpływ na sprawy mieszkańców i możliwość działania tam, gdzie dotąd byłam tylko obserwatorką.

Mieszkańcy zgłaszają swoje problemy?

Mieszkam na Podwalu od ponad 30 lat. Zgłaszają się do mnie mieszkańcy z różnych części miasta. Interweniowałam m.in. w sprawie ulic 3 Maja i Broniewskiego – obie wymagają gruntownego remontu. Wiem, że dokumentacja projektowa już powstała, pozostaje czekać na środki. Na prośbę mieszkańców udało się też wyremontować kilka chodników, naprawić schody i nawierzchnię ul. Broniewskiego. Od konkretnych lokalnych spraw zaczyna się skuteczne działanie w mieście.

Są już kolejne pomysły?

Każdy radny otrzymał środki z budżetu miasta do wykorzystania w swojej dzielnicy. Na moją prośbę doposażony zostanie plac zabaw przy ul. Broniewskiego – pojawią się nowe huśtawki, zjeżdżalnia i inne elementy. To mały krok, ale ważny dla rodzin z dziećmi. Takie działania realnie wpływają na jakość życia w osiedlach.

Znalazła pani sposób na utrzymanie kontaktu z mieszkańcami?

Młodsze osoby najczęściej piszą do mnie poprzez media społecznościowe. Starsi ludzie nie zawsze mają taką możliwość, dlatego raz w miesiącu biorę plecak, wyruszam w rejs po osiedlach, rozmawiam z ludźmi i sprawdzam, co można naprawić. W czasie spacerów zauważyłam m.in., że wszystkie tablice informacyjne są zniszczone – udało się je wymienić. Na każdej z nich jest moja wizytówka z numerem telefonu. Teraz mieszkańcy dzwonią do mnie częściej. Zarówno jako położna, jak i radna stawiam na bezpośredni kontakt – to przynosi konkretny efekt.

Jakie są największe problemy społeczne lub infrastrukturalne w Jaworznie?

Największym jest brak miejsc parkingowych. To codzienna trudność dla wielu mieszkańców, która wymaga pilnych rozwiązań – zarówno nowych inwestycji, jak i lepszego wykorzystania istniejącej przestrzeni. Drugim często zgłaszanym problemem są dziki pojawiające się na osiedlach. To sytuacja, która wymaga skoordynowanego działania różnych służb i jasnych procedur.

Wróćmy jeszcze do demografii. Jakie wyzwania niesie ze sobą starzejące się społeczeństwo?

To poważne wyzwanie, zwłaszcza dla systemu ochrony zdrowia i opieki społecznej. Starsze osoby częściej chorują i potrzebują lepszego dostępu do lekarzy specjalistów, rehabilitacji, wsparcia środowiskowego. Dobrym krokiem będzie planowane połączenie DPS-u w Ciężkowicach ze szpitalem. Pozytywne są też inicjatywy takie jak kluby seniora czy spotkania taneczne na rynku – ważne, by zachęcać seniorów do aktywności i wyjścia z domu. Postaram się, by informacje o takich wydarzeniach były widoczne np. na osiedlowych tablicach. Proces starzenia się jest naturalny – musimy tylko zadbać, by nie oznaczał izolacji i samotności.

Co może przekonać młodych ludzi do pozostania w Jaworznie i założenia rodziny?

Zostałam w Jaworznie, bo to mój dom. Chciałabym, żeby młodzi ludzie też się tak tu poczuli; widzieli w tym mieście przestrzeń dla siebie – do życia, pracy, zakładania rodziny. Aby tak się stało, potrzebujemy mieszkań na start, dobrze zorganizowanej edukacji, stabilnych miejsc pracy. Jaworzno ma wiele atutów: zieleń, dobrą infrastrukturę, obiekty sportowe, Geosferę, Sosinę, nowoczesną bibliotekę. Wiem, że można wiele zmienić i poprawić w Jaworznie z pomocą młodych ludzi. Trzeba ich słuchać, bo ich potrzeby są inne niż kiedyś i nie możemy tego ignorować.
Tym wywiadem rozpoczynam cykl "Twarzą w twarz z radnymi". Na początek zapraszam tych radnych, którzy po raz pierwszy zasiedli w radzie miejskiej.