Stanisław Felczak o swoich gołębiach

Stanisław Felczak w Jaworznie mieszka od 40 lat. Jest koordynatorem robót torowych, czyli mówiąc po ludzku buduje nowe tory dla Pendolino. Gołębie hoduje od 10 lat. Zaczęło się od stada 40 sztuk. Teraz jest ich ponad 100, wśród nich oryginalny biały gołąb z czerwonymi oczkami, który jest cennym reproduktorem – jak mawiają hodowcy.

Jak człowiek ma jedną papugę to może ją sobie nazwać, gorzej ze stadem gołębi. Każdemu ptakowi należy więc nadać numer. Na imię zasługują tylko szczególne okazy.

Zobacz także: Mirosław Jarosz o pracy z gołębiami

Ras gołębi pocztowych jest kilkanaście. Do najstarszych zalicza się starożytne arabskie gołębie pocztowe i rasy chińskie. Wyhodowano również rasy holenderskie, belgijskie, angielskie, amerykańskie i szwajcarskie. Za produkt hodowli polskiej uznaje się jedną z odmian tzw. perukarza. W obrębie gatunku laik nie rozróżniłby z pewnością pojedynczych osobników. Hodowca rozróżnia każdego z gołębi.

Zobacz także: Stanisław Szyguła i Tomasz Szyguła o swoich gołębiach

Gołębie hodowane są nie na rosołek, hoduje się je z myślą o dobrych wynikach w lotach. O kategoriach lotów opowiada jaworznicki hodowca gołębi Kazimierz Wilkosz.

Jak uważa Stanisław Felczak na dobre wyniki składają się w 50% umiejętności i predyspozycje gołębi i w 50% zaangażowanie hodowcy. Tegorocznego sezonu Stanisław Felczak nie zalicza do najbardziej udanych. Obowiązki zawodowe nie pozwoliły mu na intensywną pracę z gołębiami. Jego gołębie startowały w tym roku w kilku lotach.

Zobacz także: Mieczysław Stanuch o swoich gołębiach

Po zakończeniu kariery lotowej najlepsze gołębie najczęściej przeznaczane są do powiększania stada. Nie są to stworzonka monogamiczne – samiec miewa do czterech partnerek. W ciągu roku może narodzić się takiemu okazowi ponad 20 piskląt. Płeć rozróżnia się po budowie ciała ptaka i długości palców nóżek. Z tajników hodowli podajmy, że gołębie kąpie się dwa razy w tygodniu w wodzie z solami do kąpieli. Prawdziwa z nich ptasia arystokracja.

Zobacz także: Gołębiarska pasja Stanisława Zielińskiego