Ceny transferowe – przepisy, limity, dokumentacja

Słowniki definiują cenę jako wartość (zazwyczaj w jednostkach pieniężnych), którą kupujący płaci sprzedającemu za przedmioty, usługi, które są elementem transakcji. O cenach transferowych mówimy wówczas, gdy do transakcji dochodzi pomiędzy podmiotami, które są powiązane kapitałowo, rodzinnie lub osobowo. W tej definicji mieści się również taka interpretacja, że cena transferowa pojawia się w momencie, gdy kontrahentem jest podmiot, który ma swoją siedzibę, zarząd lub miejsce zamieszkania w tzw. raju podatkowym. A inaczej sprawę ujmując w kraju, w którym stosuje się szkodliwą konkurencję podatkową.

Za ceny transferowe są uważane także ceny w transakcjach zawieranych z podmiotami mającymi swą siedzibę, zarząd lub miejsce zamieszkania w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową (tzw. „raju podatkowym”).

Kogo dotyczy obowiązek prowadzenia dokumentacji?

Dokumentację podatkową cen transferowych muszą prowadzić wszystkie podmioty powiązane, których wartość transakcji w danym roku podatkowym przekroczy 100 tysięcy euro, gdy wartość transakcji nie przekracza 20% kapitału zakładowego strony, 30 tysięcy euro, gdy świadczone są usługi lub sprzedaż lub udostępnienie wartości niematerialnych i prawnych. Trzecim progiem w pozostałych przypadkach jest 50 tysięcy euro, a próg 20 tysięcy euro dotyczy transakcji z podmiotami, które mają miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd w tak zwanym raju podatkowym czyli kraju, na którego terytorium stosuje się szkodliwą konkurencję podatkową.

Jaką dokumentację należy prowadzić?

Jeśli spełniamy określone przesłanki, mamy obowiązek prowadzić dokumentację podatkową cen transferowych, która zawiera konieczne elementy. Takie wymogi formalno-prawne jest nakładany na podatników przez przepisy określonego kraju. W dużym skrócie polega na sporządzaniu dokumentu, w którym zgodnie z wytycznymi opisuje się transakcje, które podlegają takiemu obowiązkowi. Szczegóły są odmienne w każdym kraju. W Polsce obowiązek prowadzenie dokumentacji cen transferowych istnieje od 1 stycznia 2001 roku. Szczególnie zostały tu zaznaczone podmioty powiązane oraz rezydenci krajów prowadzących szkodliwą konkurencję podatkową. Warto podkreślić, że przepisy prawa podatkowego nie określają formy dokumentacji podatkowej cen transferowych, ale wskazuje elementy, które muszą się w niej znaleźć. Szerzej o tym zagadnieniu na http://www.cenytransferowe.pro/

W dokumentacji należy wskazać wybraną metodę szacowania ceny transferowej. Do wyboru mamy metody podatkowe i niepodatkowe. Żeby wybrać najlepszą z nich należy zanalizować słabe i mocne strony każdej z nich i dopasować metodę do specyfiki transakcji. Według http://grimp.pl/ warto wziąć pod uwagę metody tradycyjne i zysku tradycyjnego oraz niepodatkowe sposoby szacowania cen. Pozwalają one idealnie dopasować sposób prowadzenia dokumentacji do specyfiki danej transakcji, branży czy powiązań między przedsiębiorcami.