Maryla Ślusarczyk o tym, co zapowiada się ciekawie

Maryla Ślusarczyk - rodowita Jaworznianka, jej prace plastyczne - malarstwo, rysunek - prezentowała Galeria Podcienie w hali MCKiS. Wystawa nosiła tytuł "Nie lustrzane..."

- Z Urzędu Cywilnego - Irena, Maria a po sąsiedzku Maryla – mówi o sobie. - Podpisuję się na swoich pracach ''IRMAR''.  Z zawodu jestem zdobnikiem- ceramikiem, pracowałam w Zakładach Porcelany ''Bogucice'' w Katowicach oraz PSS''Społem'' w sekcji dekoratorni. Szukając swojego miejsca artystycznego, w roku 1995 trafiłam do grupy ''Plastusie'', prowadzonej przez prof. Kempińskiego, a w 2008 r. przyszłam do Stowarzyszenia Twórców Kultury w Jaworznie. Jestem spełniona i zawodowo i rodzinnie, a teraz nastał czas, aby spełniać się artystycznie. Córki i synowie są dorośli, więc mogę malować bez ograniczeń czasowych. Od kilku lat piszę wiersze i dołączyłam do Grupy Poetyckiej – „Pomiędzy słowami” prowadzonej przez panią Renatę Batko. Z niecierpliwością czekam na to, co jeszcze będzie mi dane stworzyć, namalować i napisać.

Ela Bigas: Wedle jakiego klucza dobierała Pani prace do tej wystawy?
Maryla Ślusarczyk: Skupiłam się na pejzażach, portretach i abstrakcjach

Czy to ostatnie prace?
Tak, to najnowsze obrazy, których nie prezentowałam wcześniej.

Mamy pejzaże, mamy portrety, mamy coś co jest nieco surrealistyczne. To wobec czego, czy został jeszcze jakiś gatunek, którego Pani nie tknęła, ale do którego się przygotowuje?
Myślę, że wszystko przede mną, bo tworzenie jest fascynujące. Część obrazów malowałam pod wpływem chwili, impulsu. Szczególnie w tematyce abstrakcyjnej. Nowością na wystawie była praca wykonana w technice kolażu, nie tradycyjnego ale techniką 3D zwaną Asamblaż. Może to właśnie będzie nowym początkiem?

Jedna z tych prac, ciekawa jestem, czy zgadnie Pani która, dla mnie jest idealną ilustracją do Alicji w krainie czarów. Która to praca?
Ale mnie Pani zaskoczyła. Alicja w krainie czarów? Tak jest. Czy to chodzi o obraz, który ma jakby takie grzyby?

Tak jest. Zgadła Pani.
Zgadłam, bo to jest taki chyba najbardziej odrębny obraz z tematyki.

Jaki jest świat pani prac? Wszyscy pewnie postrzegają go jako świat radosny?
Jakoś bliżej mi do radości niż do smutku. Bliżej mi do pozytywnych emocji. Chciałabym aby, te prace uwalniały radość także w odbiorcach. Tytuł wystawy „ Nie lustrzane…” nie jest przypadkowy. Miałam nadzieję, że ktoś może zobaczyć w obrazach „odbicie” swoich marzeń, pragnień lub wspomnień.

Pokusiła się Pani o akwarele. Akwarela to moim zdaniem niezwykle trudna dyscyplina.
Bardzo trudna, przynajmniej dla mnie. Kilka lat temu ''zakochałam się'' w tej technice i chociaż efekt końcowy nie jest taki, jakiego bym oczekiwała, to się nie poddaje.

Ale prace ładne. Pani samej się podobają?

Tak, podobają mi się. Jestem bardzo zadowolona z efektu końcowego. Choć jako twórca dostrzegam pewne braki, mimo to planuję malować ich jeszcze więcej:)

Co w artystycznych planach? Jakie nowe inspiracje?
Myślałam o kolażach a raczej o asamblażach. Więc to będzie czas odkrywania czegoś nowego.
Zobaczymy co w duszy gra. Na obrazie nie tylko będzie coś położone po prostu kredką, akwarelą czy olejnymi farbami, akrylami, można na obrazie naprawdę stworzyć różne inne rzeczy. Więc to jest dla mnie takim odkrywaniem czegoś nowego i myślę, że to zapowiada się ciekawie, bo już jestem podekscytowana tym nowym rokiem, który się zaczął.

Jaka wystawa w ubiegłym roku lub też jaki artysta zrobił na Pani największe wrażenie?
Miałam okazję obejrzeć prace prof. Wiktora Zina, które zrobiły ogromne wrażenie i przywołały wspomnienia emitowanych w telewizji odcinków ''Piórkiem i węglem'', które z zainteresowaniem oglądałam. Oglądałam również prace pani Olgi Boznańskiej, są fascynujące. Podziwiam także różnych artystów amatorów. Ostatnio sama brałam udział w różnych konkursach, więc wysyłam prace i do Bielska i do Strumienia i do Będzina.

Z jakimi efektami?
W Strumieniu zostałam wyróżniona.

Ta praca tutaj jest?
Niestety tej pracy nie ma tutaj. Wystawa w Strumieniu trwa do połowy stycznia. Dla mnie to wyróżnienie jest też takie bardzo, bardzo miłe.

Kto Panią inspiruje?
Inspirują mnie Tomasz Wełna i Andrzej Lipka, obaj panowie to artyści plastycy, prowadzący kanały YT.

Czy niczym Olga Poznańska jest Pani „zamkniętą w murach pracowni pesymistką”. Czy lubi Pani bywać?
Zdecydowanie wolę i lubię wychodzić do ludzi, czerpać radość, inspirować się.

Ale a propos, pracuje Pani w piwnicy czy na strychu?
Na strychu. Oprócz materiałów do malowania, mam tam sporo różnych materiałów i rzeczy, które będą aktorami w kolejnych edycjach twórczych.

Zafrapował mnie obraz łączący grecką alfę z omegą z czerwoną koroną. Co to takiego?
Wzięłam udział pierwszy raz w projekcie chrześcijańskim, dedykowanym na czas adwentu. ''mamokienko'' - to strona na Instagram. Więc jak zgłaszasz swój udział w projekcie, dostajesz fragmenty z Biblii na konkretny dzień adwentu i już. Aby przekształcić słowo pisane na obraz, trzeba czytać tekst i spędzać czas na modlitwie. Zasłuchać się w ciszę, podążyć za natchnieniem, intuicją, inspiracją od Boga. Trochę to przypomina przygotowania do malowania Ikon. Bo jak mówią znawcy- ikony się ''pisze'' a nie maluje. Zainspirowałam się fragmentem; ''Królestwo Twoje jest królestwem wszystkich wieków. Twoje Królestwo trwa przez wszystkie pokolenia''. Korona to atrybut królestwa. Alfa i Omega to nieskończoność. I tak powstał wspomniany przez Ciebie obraz.

Jakie pani prace nagrodzono w ubiegłym roku?
W ubiegłym roku po raz pierwszy zajęłam drugie miejsce, w konkursie organizowanym przez Stowarzyszenie Twórców Kultury-'' Pędzlem, nitką malowane.'' Jak już wspomniałam wcześniej w konkursie im. Emilii Michalskiej w Strumieniu, mój obraz zdobył wyróżnienie. W Konkursie Znaszli ten kraj w Będzinie otrzymałam wyróżnienie za wiersz ''Tsunami''. W Konkursie ''O Złotą Lirę” otrzymałam wyróżnienie za wiersz ''W lesie”.

Najbliższe plany wystawowe na ten rok…
Wystawa w Miejskiej Bibliotece Publicznej, na przełomie października i listopada.

Życzę dalszych równie udanych i ciekawych prac. Ela Bigas