230 Jaworznicka Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę – uroczystości w Leśniowie

3 września czyli pierwszego dnia 230 Jaworznickiej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę pątnicy podróżowali pociągiem ze Szczakowej do Myszkowa. Stamtąd powędrowali do Leśniowa.

Tamtejsze Sanktuarium Matki Bożej Leśniowskiej, Patronki Rodzin, jest częścią zespołu klasztornego OO. Paulinów. Najstarsza część Sanktuarium pochodzi z drugiej połowy XVI w. 
Jaworznickich pielgrzymów serdecznie powitali bracia paulini. Odmówiono krótką modlitwę w intencji pątników, prosząc Maryję Matkę Bożą o opiekę nad nimi podczas tej pielgrzymki.

W tym pierwszym pielgrzymkowym dniu wędrował z jaworznickimi pątnikami ks. biskup Artur Ważny. Towarzyszyło temu pielgrzymowaniu wiele kontekstów. 
Pierwszym był kontekst patriotyczny związany z historią tej pielgrzymki, sięgającej czasów zaborów. Była to odpowiedź jaworznian, którzy „stracili króla, ale mieli w świadomości, że jest Królowa i do Niej chcieli pójść i odtąd chodzą co roku”.
Kolejnym kontekstem jest, jak mówił ks. biskup Ważny, jubileuszowa 50. pielgrzymka ks. Stanisława Janickiego, który tę pielgrzymkę przez ostatnie pół wieku tworzy. Ważne tez było dla ks. biskupa spotkanie z pątnikami, rozmowy z nimi i słuchanie ich świadectw związanych z tą pielgrzymką.

Ks. Stanisław Janicki, emerytowany proboszcz parafii na Borach, prowadzi tę jaworznicką pielgrzymkę już po raz 50. To szczególny jubileusz ks. Janickiego, a i też szczególne były rozważania z pielgrzymami podczas tych 50 pątniczych wędrówek.
Wraz z pielgrzymami ks. Janicki rozważał te tematy, które były wyznaczane jako temat roku duszpasterskiego. W ten roku pielgrzymi pochylą się nad hasłem „uczniowie i misjonarze”. 
A co ks. Janicki ma z tych pielgrzymek, pytam. - To się nie da wyrazić – odpowiada – trzeba przejść, żeby wiedzieć co się z tego ma. Nie ma pielgrzymek dwóch jednakowych.

Jak powiedziała nam pani Maria, jedna z pątniczek, ten pierwszy odcinek minął wspaniale.
- Lepiej być nie może, z intencjami, jak co roku. Fajnie się szło z tak piękną atmosferą, z biskupem na czele. To moja 17 pielgrzymka – dodała pani Maria.

Pielgrzym Artur ma swoich parę rad dla początkujących pielgrzymów, a ponieważ pan Artur przeszedł już kilkanaście pielgrzymek są to rady, jak mawiają, „nie od parady”. 
To pokój ducha, różaniec w kieszeni, wygodna buty i to co najważniejsze - swoje intencje, „żeby mieć cel, z którym się idzie, bo bez celu to można iść i nigdzie się nie dojdzie”.

Zamknięciem tego pierwszego pielgrzymkowego dnia była miła uroczystość, podczas której pielgrzymi podziękowali ks.. Janickiemu za te 50 pielgrzymek, prowadzonych przez księdza z prawdziwym przeświadczeniem, że i intencje i rozważania zapisały się na trwałe w pamięci pątników. 
Na okoliczność tego jubileuszu zaproszono szanownego jubilata i pątników na miłą uroczystość, podczas której obdarowano ks. Janickiego nietuzinkowymi prezentami, podano arcy oryginalny tort a bardzo wzruszającą laudację odczytała Mirosława Matysik.

Napisano w tej laudacji, że to moment niezwykły, „dotykający historii, która na naszych oczach staje się żywym świadectwem wiary, miłości i kapłańskiej wierności”.
Szczęść Boże, Drogi Jubilacie! Plurimos annos – sto lat!

Laudacja odczytana przez Mirosławę Matysik

Adres: Ks. Kanonik Stanisław Janicki
Czcigodny i Drogi Księże Kanoniku Stanisławie!

Spotykamy się dzisiaj w momencie niezwykłym, dotykając historii, która na naszych oczach staje się żywym świadectwem wiary, miłości i kapłańskiej wierności. Przeżywamy wyjątkowy, podwójny jubileusz człowieka, który całe swoje życie związał z Bogiem i drugim człowiekiem.

Dokładnie 55 lat temu, w Niedzielę Palmową 4 kwietnia 1971 roku, przyjąłeś Księże Stanisławie święcenia kapłańskie z rąk samego kardynała Karola Wojtyły – późniejszego świętego Jana Pawła II. To niezwykłe dziedzictwo i błogosławieństwo, które nosisz w sercu, przez ponad pół wieku owocowało wspaniałą posługą, pełną pokory, mądrości i ojcowskiej troski o powierzoną Ci owczarnię.

Dziś, 3 września 2026 roku, ten wielki jubileusz kapłaństwa splata się z drugim, iście patriarchalnym dokonaniem. Już po raz 50. wyruszyłeś jako przewodnik na szlak Jaworznickiej Pielgrzymki na Jasną Górę – w tym roku już po raz 230. podążającej przed oblicze Czarnej Madonny. Przez pół wieku to Ty, Drogi Księże, byłeś sercem, głosem i duchowym motorem tej wędrującej wspólnoty.

Kiedy zaczynałeś, na pątniczy szlak wyruszało z Tobą trzysta osób. Choć czasy się zmieniają i dziś ta grupa liczy niespełna sto serc, to prosta matematyka wiary ukazuje potęgę Twojego dzieła. Przez te 50 lat przeprowadziłeś do Matki Bożej kilka tysięcy pątników! Każdy z nich poznał Cię nie tylko jako kapłana, ale jako przewodnika, towarzysza drogi i przyjaciela. Wszyscy oni darzą Cię dziś najgłębszym i niezwykle serdecznym szacunkiem. Śmiało możemy rzec, że jesteś ojcem i członkiem kilkutysięcznej, duchowej rodziny. To piękny dar, którego w najszlachetniejszy sposób można Ci, Księże Jubilacie, pozazdrościć.

W imieniu naszej całej, wielopokoleniowej rodziny pielgrzymkowej, pragniemy złożyć Ci najgłębsze podziękowania oraz najwspanialsze życzenia.

Niech dobry Bóg darzy Cię swoim obfitym Błogosławieństwem i utwierdza Cię w świętości życia. Niech Matka Najświętsza, do której tak wiernie nas prowadzisz, otacza Cię swoim matczynym płaszczem i wyprasza zdrowie oraz siły na kolejne lata. Życzymy Ci, Drogi Księże Stanisławie, abyś z tym samym duszpasterskim zapałem, przez kolejne długie lata, dzierżył laskę pasterską w corocznej drodze na Jasną Górę.

Szczęść Boże, Drogi Jubilacie! Plurimos annos!