Najpierw msza, potem wspomnienia i rozmowy. W Jaworznie rozpoczęło się święto Betlejem

„W Betlejem uzdrowienie nie następuje przez tabletki, ale przez atmosferę pokoju” – tak opisał to miejsce biskup Artur Ważny w swojej homilii, wygłoszonej na mszy świętej otwierającej jubileusz 30-lecia Wspólnoty Betlejem w Jaworznie.

„Gdyby wszystko w naszym społeczeństwie, Kościele, działało idealnie, to ksiądz Mirek nie musiałby 30 lat temu wchodzić do tej starej, zniszczonej szkoły” – mówił biskup podczas jubileuszowej liturgii.

Powstanie Wspólnoty Betlejem datowane jest na 14 lutego 1996 roku. W tegoroczne walentynki uroczysta Eucharystia rozpoczęła obchody jubileuszu. Wśród uczestników byli m.in. księża, przyjaciele wspólnoty, znajomi oraz mieszkańcy Jaworzna. Obecni byli także klerycy z seminarium sosnowieckiego, którzy wcześniej uczestniczyli w warsztatach ceramicznych, poznawali wspólnotę. Po mszy był jubileuszowy tort, wspólne wspomnienia i rozmowy.

Obecny był także ksiądz prałat Józef Lenda, były proboszcz parafii na Osiedlu Stałym w Jaworznie, który, jak przypominał ks. Mirosław Tosza, „można powiedzieć, że jest ojcem chrzestnym tego domu”.

Założyciel wspólnoty wrócił wspomnieniami do jej początków.

W homilii biskup Artur Ważny porównał historię wspólnoty do starego, wyschniętego pędzla odnalezionego na śmietniku, który po mozolnej pracy konserwatora odzyskał miękkość i został użyty do odnowienia twarzy Chrystusa na XV-wiecznym fresku.

Jak podkreślił, wspólnota powstała „trochę z odrzucenia”, w miejscu opuszczonym, które „nie mieściło się w systemie pomocy społecznej ani wyobraźni Kościoła”, ale stało się przestrzenią działania miłości.

Biskup zaznaczył, że misję Betlejem dobrze oddają słowa: „Ustanowiłem cię światłością dla pogan”. – Nie chodzi o światło reflektora, które oślepia, ale o światło świecy, która spala własny wosk (…).Chodzi o takie światło, o takie promieniowanie Ewangelii, żeby nie krzyczało, nie oskarżało, nie wypominało, żeby było i aby przyciągało. (…)

Zwrócił też uwagę, że w Betlejem człowiek odzyskuje godność.

Biskup przypomniał, że Ewangelia jest przede wszystkim relacją, a istotą wspólnoty jest bycie razem. Nawiązał do życia mieszkańców i zaangażowania ks. Mirosława Toszy, który – jak mówił – nie zarządza z plebanii, lecz mieszka we wspólnocie.

Podkreślił również, że Betlejem od 30 lat żyje z Opatrzności. - To jest ryzyko, żeby nie powiedzieć, że to jest szalone, ale myślę, że to jest jedyny sposób, aby zachować wolność, pewną niezależność; a może inaczej, żeby zachować zależność tylko od Pana Boga – powiedział biskup.

Zwracał uwagę na to, że obecnie wielu ludzi, chodź żyje w domach, to jednak jest samotnych.

Na zakończenie zaznaczył, że choć wspólnota nie rozwiąże wszystkich problemów świata ani nie zlikwiduje biedy, robi „coś ważniejszego”, bo pomaga ludziom zobaczyć własną twarz i odzyskać godność.

Już teraz wspólnota zaprasza do wspólnego świętowania w czerwcu.

O tym, że bieda ma coraz to różne oblicza, wspominał zarówno papież Franciszek, jak i Leon XIV. Biskup Artur Ważny w rozmowie z nami podkreślał, że bieda się zmienia i widać dużą dysproporcję między tymi, którzy mają więcej, a tymi którzy mają niewiele albo nic. Zaznaczył, że ważna w pomaganiu jest relacja, spotkanie, zobaczenie drugiego człowieka, jego godności i przez to tworzy się relacja, która buduje wspólnotę dającą bezpieczeństwo, pokój, a zauważamy dzisiaj, że ludzie są tego bardzo spragnieni. Biskup Artur Ważny, zapytany przez nas o to, jakie widzi potrzeby ubogich w diecezji oraz plany na działalność jeśli chodzi o pomoc skierowaną do nich, odparł, że liczy na doświadczenie księdza Mirosława Toszy, który jest jałmużnikiem biskupim i będą działać wspólnie. Biskup wspomniał, że myśli o uruchomieniu ambulatorium, do którego ubodzy, bezdomni mogliby przychodzić codziennie po pomoc medyczną.